Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/16111 E. 2013/11723 K.

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28/05/2013 gün ve 2013/8640/34291 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11/06/2013 gün ve KYB.2013/199341 sayılı ihbarnamesi ile; Mühür bozma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203, 62/1, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53/1-2. maddesindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı süresince, 53/1-c. maddesindeki haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına dair Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2011 tarihli ve 2009/477 esas, 2011/124 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde; 1-19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'na eklenen "Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" şeklindeki 61/9. maddesinin suç tarihi olan 29/09/2007 tarihinde yürürlükte olması karşısında, "altı aydan üç yıla kadar hapis veya adli para cezası" şeklinde seçimlik cezanın öngörüldüğü 5237 sayılı Kanun'un 203. maddesinden hüküm kurulurken seçilen para cezasının temelinin 6 aydan az olamayacağı gözetilmeksizin 6 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde, 2-5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olduğu gözetilmeden, sonuç olarak adlî para cezasına mahkum edilen sanık hakkında anılan maddede yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden, Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2011 gün ve 2009/477 esas, 2011/124 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, tebliğnamenin birinci bendindeki bozma nedeni yönünden aleyhe sonuç doğurmamasına, tebliğnamenin ikinci bendindeki bozma nedeni yönünden, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün olduğundan, hükümdeki TCK’nun 53. maddesine ilişkin kısmın infaz edilmemesine dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.