Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/7451 E. 2013/11343 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Sanığın aşamalardaki savunmalarında; suça konu çeki aldığı kişi ya da kişilerin açık kimlik bilgilerini hatırlamadığını beyan etmesi ve kendisine ait olduğunu kabul ettiği birinci ciranta sıfatıyla bulunan ad-soyad ve imzası dışında kendisinden önceye ait başka bir ciranta isim ve imzasının yer almaması, temyiz dilekçesinde ise bu kez suça konu çeki Mustafa Koyuncu ve Mahmut Koyuncu'dan aldığını beyan etmesi karşısında, savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun, ayrıca dosyada onaylı sureti bulunan çek üzerinde, heyetimizce yapılan gözlemde aldatma yeteneğinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında tebliğnamede bozma isteyen 1 ve 2 no lu düşüncelere iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 30.05.2006 gün ve 2006/5-147-149 sayılı kararında açıklandığı üzere; suç tarihinin ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğün 01.06.2005 tarihinden önce olduğu ve 5237 sayılı TCK’nın lehe bulunduğunun kabul edildiği durumlarda anılan Yasanın 58. maddesindeki koşulların oluşmadığı ve tekerrüre esas alınan erteli ilamın ise infaz edilmediğinin anlaşılması karşısında 765 sayılı TCK'nun 81. maddesinin de uygulanma imkanının bulunmadığı cihetle; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, temel cezanın asgari hadden verilmesi nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “5237 SY.nın 204/1 ” ibaresinin çıkartılarak yerine “765 sayılı Yasanın 342/1 ” ibaresi yazılmak ve 5237 sayılı TCK'nun 53 ve 58/6-7. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise tümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.