Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/1562 E. 2012/3989 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik, tehdit HÜKÜM : Sanığın sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK.nun 207/1, 62/1, 58, 53. maddeleri gereği 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına Tehdit suçundan 5237 sayılı TCK.nun 106/1,43/1, 62/1, 58, 53. maddeleri gereği 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, belli hakları kullanmaktan yasaklanmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair

5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin 1.6.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda uygulanamayacağı ve sanığın Salihli Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.1998 gün ve 1066-351 sayılı ilamı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 81. maddesi kapsamında tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu cihetle, "özel belgede sahtecilik" suçu nedeniyle 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca uygulama yapılması durumunda anılan Yasanın 81. maddesinin tatbiki gerekeceğinden mahkemenin 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğunun kabulü sonucu itibari ile doğru bulunduğundan lehe Yasanın 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesinde öngörülen usul ve esaslara uyulmadan belirlenmesi isabetsizliği sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- “Tehdit” suçundan kurulan hükümde tekerrürün uygulanmasına gerekçe gösterilen ilama konu eylemin hükümden sonra yürürlüğe giren 6273 sayılı Yasa gereğince suç olmaktan çıkarılmış olması, “özel belgede sahtecilik” suçunun ise 01.06.2005 tarihinden önce işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından 5237 sayılı yasanın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması, aynı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.