Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/13618 E. 2013/2675 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2011/13618
Karar No
2013/2675
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43 ve 62. maddeleri gereğince 2 Yıl 1 Ay hapis ve 53. maddeleri gereği belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma.

Adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetlerine ilişkin kararların kesinleşme ve infaz tarihlerini içeren onaylı örnekleri getirtilip incelenerek tekerrür hükmünün uygulanmasının gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Bir başka suçtan tutuklu olarak Mihalıççık B Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığın ziyaretine gelen yakınları tarafından getirilen şahsi eşyalarının cezaevi görevlilerince kontrolü sırasında, pantolonun cebinden üzerinde sanığın fotoğrafı bulunan üç ayrı isimle düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanlarının ele geçirilmesinden ibaret olayda; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.10.2011 gün ve 115/197 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde “değişik zamanlarda” denilmesi, sahte nüfus cüzdanlarının farklı tarihlerde oluşturulduklarına dair kesin delil bulunmaması ve aynı anda ele geçirilmiş olmaları karşısında TCK.nun 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden, teselsül hükmünün uygulanması suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının TCK.nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin ikinci bendinin karardan çıkartılmasına, TCK.nun 62. maddesindeki üçüncü benddeki “iki yıl bir ay” ibaresi çıkartılarak yerine “bir yıl sekiz ay” ibaresi ile “daha önce kasıtlı suçlardan mahkumiyeti bulunan sanık hakkında yasal koşullarının oluşmaması ve mahkemece gösterilen gerekçe de dikkate alınarak TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/13618, K. 2013/2675, T. 19.02.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2011-13618-e-2013-2675-k-2e3cd09ebf85