Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/8808 E. 2012/1850 K. – Dolandırcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırcılık HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 504/1, 80, 522. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis, 7017 YTL. adli para cezası,

Sanığın, şikayetçinin kimliğini kullanarak katılan bankadan kredi kartı çıkartıp değişik işyerlerinden alış veriş yaparak haksız menfaat sağlamaktan ibaret eylemlerinin, banka ve kredi kartının 5237 sayılı Yasa da ayrı suç olarak düzenlenmesi karşısında; lehe olan hükmün 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 245/2. maddeleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerekirken, 765 sayılı TCK'nun 504/1, 80, ve 522. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nun 158/1-j ve 43. maddeleri ile karşılaştırılarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizliği, 765 sayılı TCK ile yapılan uygulamanın, 5237 sayılı TCK.nun 245/2 ve 43. maddelerinin uygulanması ile bulunacak sonuç cezaya göre açıkça daha lehe olması karşısında bozma nedeni yapılmamış, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 245/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturması karşısında 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Ceza miktarı itibariyle 8.2.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulama imkanı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları arttırıcı sebeplerinin nitelik ve dereceleri azaltıcı sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış, savunmalar inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebep içermeyen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.