Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/5099 E. 2012/20789 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/5099
- Karar No
- 2012/20789
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 1618 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : Her iki Sanık yönünden ayrı ayrı 1-1618 sayılı Yasanın 30, 5237 sayılı Yasanın 62/1, 52. maddeleri gereğince 1500 YTL ve 80 YTL adli para cezası. 2-5237 sayılı Yasanın 204/1, 43, 62, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası, güvenlik tedbiri. I- Sanık ...'in seyahat acentaları ve seyahat acentaları birliği kanununa muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde; Sanığa takdir ve tayin olunan para cezalarının miktar itibariyle kesin olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesine göre temyiz olanağı bulunmadığından sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Sanıkların hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.06.2010 gün ve 98/143 sayılı kararı ve Dairemizin benzer birçok kararında açıklandığı üzere; 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesi uyarınca; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi” durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; sanıkların farklı tarihlerde düzenlendiği tespit edilemeyen ve Karayolları Taşıma Kanunu'nun 5. maddesi gereğince bulundurulması zorunlu olan D 2 yetki belgesi ve taşıt kartını aynı anda ibraz ederek kullandıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.