Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/22208 E. 2011/20372 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : 1) Sahte fatura düzenlemek suçundan: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80. maddeleri uyarınca 21 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına 2) Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan; 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesi gereğince 6 ay hapis ve 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hak kullanımından yoksun bırakılmasına dair I-Sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun somut olaya ilişkin ilgili hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların karşılaştırılması suretiyle sanığın lehine olan yasa belirlenmiş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Defter ve belgeleri gizlemek suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince; Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre CMK nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak: Sanık hakkında suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK hükümleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulduğu halde ertelemenin 647 sayılı yasanın 6. maddeye göre değerlendirilerek karma uygulama yapılması ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1.fıkrasının c bendindeyer alan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluklarının koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki 647 sayılı yasanın 6. maddesi ibaresi ile 5237 sayılı TCK.nun 53. Maddesine ilişkin bölüm çıkartılıp yerine 5237 sayılı TCK. nun 51. maddesinin eklenmesi ve "5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.