Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/6844 E. 2026/3892 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/6844
- Karar No
- 2026/3892
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/3229 E., 2024/3341 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/326 E., 2021/365 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü; I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının T.C. .. .. Konsolosluğunda 01.11.1982-31.03.2004 tarihleri arasında "Türk Uyruklu" sözleşmeli personel olarak istihdam edildiğini, 01/04/2004 tarihinden sonra ise aynı zamanda Fransa vatandaşlığını haiz olması nedeniyle çifte vatandaşlık statüsünden yararlanılmak maksadıyla "Yabancı Uyruklu" personel olarak çalıştırıldığını, sosyal güvenlik primlerinin, Türk Uyruklu personel statüsünde istihdam edildiği süre boyunca Sosyal Güvenlik Kurumuna (Eski adı T.C. Emekli Sandığı'na) yatırıldığını, 01.04.2004 tarihinden sonra ise davalı Bakanlık tarafından .. Sosyal Güvenlik Kurumuna (URSAFF) yatırıldığını, davacının maaşından 01.04.2004 tarihine kadar "çalışan payı" ya da başka bir ad altında herhangi bir prim kesintisi yapılmazken, bu tarihten itibaren yabancı uyruklu personel olarak istihdam edilmeye başlanılmasından sonra net maaşı üzerinden %20 oranında bir kesinti yapılmaya başlanıldığını, aynı Konsoloslukta çalışan, aynı çalışma koşul ve şartlarına sahip Türk uyruklu personelden herhangi bir kesinti yapılmadığını, davacının istihdam statüsünün değiştirilmesinde davacıların muvafakatinin olmadığını belirterek, davacılardan 01.04.2004'ten itibaren yapılan dava konusu ücret kesintilerinin haksızlığının tespiti ile yapılan kesintilerin bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II.CEVAP Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesi özetle; davacı tarafından 10.04.2013 tarihinde Ankara 5. İş Mahkemesinde aynı taleplerle dava açıldığını, Mahkemenin 03.07.2013 tarihinde “Davanın idari yargıda görülmesi gerekmekte olup, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK. 115 maddesi uyarınca davanın usulden reddine” karar verildiğini beyan etmiştir.
III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmış olması nedeniyle; HMK'nın 114/1-i ve 115/2 maddeleri gereğince; dava şartı yokluğu sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava şartı yokluğu sebebiyle davanın usulden reddi yönünden verilmiş olan kararın müvekkil aleyhine karşılanması zor mağduriyetlere sebep olacağını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. 1-Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2- Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.