Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/19024 E. 2026/5068 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/19024
Karar No
2026/5068
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1561 E., 2025/2411 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/63 E., 2024/132 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının 1996-1999 döneminde .. ili .. ilçesinde .. yaptığını, 1996-1999 yılları arasında 3 yıl boyunca çiftçilik belgesi ile TMO .. Müdürlüğüne ürün satışı yaptığını, sonraki yıllarda da bu satışlarına devam ettiğini, alıcı kuruluşlar tarafından da Bağ-Kur prim tevkifatların yapıldığını, Tarım Bağ-Kur tevkifatı yapıldığı halde, belirtilen bu dönemin hizmet dökümünde görülmediğini, davacının .. ... İl Müdürlüğüne başvurduğunu, ancak olumlu netice alamadığını, 27.12.2021 tarihinde 1 Temmuz 19 96... Eylül 1999 tarihleri arasındaki çiftçilik faaliyetlerinin hizmet süresine eklenmesi, bunun mümkün olmaması halinde 1997-1998 yıllarında 1 gün için sigortalı gün tespiti yapılması talepli başvuru yaptığını, ... Başkanlığı .. İl Müdürlüğü 04.02.2022 tarihli yazısı ile 1994-2001 dönemine ilişkin tevkifat kesintisi tespit edilemediğinden talebin karşılanamayacağının bildirildiğini belirterek, davacının dava konusu dönemde Tarım Bağ-Kur’lu olduğuna, bunun mümkün olmaması halinde 1997 ya da 1998 yıllarında tarım ürünü satışı yaptığı herhangi bir gün için, sigortalı gün tespiti yapılarak sigortalılığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki, derdestlik, husumet ve hak düşürücü süre gibi ilk itirazları ile zamanaşımı def'i yapılmış sayılarak davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Temyiz eden davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin 1996-1999 yılları arasında .. TMO’ya zirai ürün sattığının ve fiilen çiftçilik yaptığının dosya kapsamındaki müstahsil makbuzları ve onaylı listelerle sabit olduğunu, Mahkemece hükme esas alınan "Tevkifat Muafiyet Belgesi"nin müvekkilinin imzalı bir başvurusu olmaksızın düzenlendiğini ve belgenin sıhhatinin araştırılmadığını, tarım sigortalılığının zorunlu ve vazgeçilemez bir hak olduğunu, kamu kurumu niteliğindeki TMO’ya ürün teslim edilmesinin sigortalılık tescili için yeterli kabul edilmesi gerektiğini, 1994 yılından itibaren prim tevkifatı yapma ve tescil yükümlülüğünün alıcı kuruluş ile Kuruma ait olduğunu, müvekkilinin o tarihlerde 20’li yaşlarda olup muafiyet şartlarını taşımadığını ve hayatın olağan akışı gereği sigortalı olmaktan imtina etmesinin beklenemeyeceğini ileri sürerek; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulü ile 05.07.1996 - 31.12.1999 tarihleri arasındaki sürelerin hizmetten sayılmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/19024, K. 2026/5068, T. 20.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-19024-e-2026-5068-k-94eedec625e6