Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/18918 E. 2026/3929 K.

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/520 E., 2025/1816 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/287 E., 2023/133 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, Müvekkilinin davalıya ait işyerinde 23.08.1999-10.02.2000 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalıştığını, fakat ilk işe giriş tarihini 02.10.1999 olarak ... bildirdiğini, müvekkilinin bu çalışma esnasında işveren tarafından sigortalı yapıldığını ve sigorta primlerinin ödendiğini bildiğini, sigorta başlangıç tarihinin 23 Ağustos 1999 olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili, davacının ...'ya bildirilen çalışmaları dışında herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, davacı, işe giriş bildirgesi kapsamında ...'ya bildirilen çalışması dışındaki çalışma iddiasını eşdeğer yazılı belgeler ile kanıtlaması gerektiğini, ayrıca, hizmet tespiti davaları için öngörülen 5 yıllık hak düşürücü süre geçmiş olup, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı iş yerinde 23.08.1999 tarihinde fiilen çalışmaya başladığını ancak ilk işe giriş bildiriminin 02.10.1999 tarihinde yapıldığını belirterek, tespiti istenen bu ara dönem yönünden davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu savunmuştur. 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri ile yerleşik Yargıtay içtihatları uyarınca, işe giriş bildirgesi veya dönem bordrosu gibi yönetmelikte belirtilen belgelerden birinin dahi Kuruma verilmiş olması halinde hak düşürücü sürenin işlemeyeceğini vurgulayan vekil; müvekkilinin çalışmalarının bildirgenin verildiği tarihi de kapsar şekilde kesintisiz devam ettiğini ifade etmiştir. Mahkemece eksik inceleme yapıldığını, dönem bordrolarında kayıtlı tarafsız tanıklar ile komşu iş yeri sahipleri ve çalışanlarının re'sen araştırılarak gerçek çalışma olgusunun somut verilerle ortaya konulması gerektiğini, Kurum kayıtlarına intikal etmiş bir çalışmanın varlığına rağmen hak düşürücü sürenin uygulanmasının haksızlık olduğunu ileri sürerek, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının davalıya ait iş yerinde 23.08.1999-10.02.2002 tarihleri arasında çalıştığına iddiasıyla açılan hizmet tespiti istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.