Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/13859 E. 2026/3877 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/13859
- Karar No
- 2026/3877
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/878 E., 2025/1440 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/29 E., 2024/117 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü; I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıların murisinin 27.02.2015 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiğini belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet yönünden davanın reddini talep ettiklerini, davacının çalıştığı şirketin belirlenerek davaya dahil edilmesi gerektiğini, zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, derdest ceza davasının bekletici sebep mesele yapılması gerektiğini, Belediyenin bir sorumluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Maddi tazminat yönünden; -534,20 TL geçici iş göremezlik zararı, 1.903.839,90 TL destekten yoksun kalma zararı olmak üzere toplam 1.904.374,10 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, -534,20 TL geçici iş göremezlik zararı, 11.201,16 TL destekten yoksun kalma zararı olmak üzere toplam 11.735,36 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ... ...'a verilmesine, -534,20 TL geçici iş göremezlik zararı, 1.221,10 TL destekten yoksun kalma zararı olmak üzere toplam 1.755,30 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, -534,19 TL geçici iş göremezlik zararı, 49.602,40 TL destekten yoksun kalma zararı olmak üzere toplam 50.136,59 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, Manevi tazminat yönünden; -300.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, -175.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ... ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, -175.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, -175.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine" karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, davaya konu 27.02.2015 tarihli iş kazasının, davacıların murisi ..'ın dava dışı alt işveren .. .. İnş...Ltd. Şti. işçisi olarak davalı asıl işveren Belediye nezdinde temizlik görevlisi olarak çalıştığı ve olay günü sokaklara çöp konteyner dağıtımı yaptıkları esnada, ... isimli işçinin sevk ve idaresindeki davalı Belediyeye ait .. Transit marka kamyonet tipi araçla işçi .. .. ile beraber çalışırlarken kazalının çöp konteynerlarını kamyonet arkasından indirip, konteyneri yerine yerleştirip tekrar kasaya çıktığı, olay esnasında kamyonet kasasının yan kapakları kapalı, arka kapağı açık vaziyetteyken aracın hareket etmesine müteakip kazalının yaslandığı yan kapağın aniden açıldığı ve kazalının yere düştüğü, kaza nedeniyle beyin kanaması geçirerek tedavi gördüğü hastanede 16.04.2015 tarihinde vefat etmesi şeklinde gerçekleştiği, olayın meydana gelmesini önleme yönünden işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususları ayrıntılı bir şekilde incelemek, rücu dosyasında ve ceza dosyasında alınan kusura ilişkin bilirkişi raporlarını değerlendirmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranını hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptayan son alınan 02.03.2023 tarihli heyet raporunun tarafların iddia ve savunmaları ile itirazlarına ve dosya kapsamına uygun olup, gerekçeli ve hukuka uygun bulunduğundan olayın meydana gelmesinde davalı asıl işveren Belediyenin %40, dava dışı alt işveren şirketin %20, alt işveren şirket çalışanı şoför ..'nin %20, ... işçinin %20 oranında kusurlu olduğu yönündeki Mahkeme kabulünün yerinde ve rücu dosyasında belirlenen kusur oranlarıyla da uyumlu olduğu, dava konusu iş kazasına ilişkin olarak alt işveren şirket çalışanı şoför ..'nin sanık olarak yargılandığı Aliağa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1008 Esas sayılı dosyasında taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine, diğer sanıkların beraatine karar verildiği, verilen kararın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, maddi tazminat hesaplamasında dosyada müteveffaya ait bordro bulunmamakla ... müfettişince hazırlanan 08.11.2016 tarihli inceleme raporunda tespit edilen aylık ücret esas alınarak net ücret üzerinden hesaplamaların yapıldığı, hesaplanan maddi tazminat miktarının fahiş olduğuna ilişkin istinaf itirazının soyut olduğu, davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları makul ve hakkaniyete uygun olup Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.11.2019 tarih ve 2017/21-434 Esas - 2019/1173 Karar sayılı kararı da dikkate alındığında manevi tazminata ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı yan bulunmadığı, asıl işveren Belediyenin husumet itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle "Davalı vekilinin, Aliağa 1. İş Mahkemesinin 06.03.2024 tarihli, 2021/29 Esas - 2024/117 Karar sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun, davacılar ... ve .. (..) .. için verilen maddi tazminat yönünden miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddine, davacı ... ve ... için verilen maddi tazminat ve tüm davacılar için verilen manevi tazminat kararları yönünden davalının istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin aşıldığına dair itirazlarını tekrar ettiğini, müvekkili belediyenin ihale makamı konumunda olup ... taşeron firma bünyesinde çalıştığından taşeron firmanın sorumluluğundan daha yüksek bir kusura hükmedilmesinin yerinde olmadığını, zira müvekkili firmanın taşeron firmanın denetlenmesinden sorumlu iken asıl işi yapan firmanın müvekkili belediyenin yarısı oranında kusurlu addedilmesinin adil ve somut olaya uygun olmadığını, Mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.