Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/7510 E. 2024/10937 K. – Tespit

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2997 E., 2024/734 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2023/75 E., 2023/327 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %22 olduğunun tespitine ve bu orana göre sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına, 05.09.2017 tarihinden itibaren ödenmemiş farklarının yasal faizi ile birlikte Kurumdan tahsiline, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin farklı oranda belirlenmesi halinde bu oran üzerinden gelir bağlanmasına ve geçmiş dönem ödeme ve farklarının yasal faizi ile birlikte Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; sigortalıya bağlanan gelirin rücuen tazmini için açılan dava sonucu Bozüyük 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2018/753 E. sayılı dosyasında sigortalının %22 maluliyet oranı esas alınarak davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiğini, davacı sigortalıya 12.10.2021 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanması nedeniyle sürekli iş göremezlik gelirinde düzenleme yapıldığını, davacının talebinin reddine yönelik 28.01.2021 tarihli işlemin gelirin güncellenmesinden önceye ilişkin olduğunu, geçmiş dönem ödeme ve farklarının ödenmesine ilişkin bir talebin hukuka uygun olmadığını, maluliyetin tespitine yönelik bir dava ile davacının açtığı alacak davasının birlikte görülmesinin uygun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı şirketin davanın açılmasına sebep olmadığını, bu nedenle ihbar olunan sıfatıyla iş bu davada yer alması gerektiğini, davacının meslek hastalığından kaynaklı iş göremezlik oranı yıllar içinde artış gösterdiğini, davacı ile müvekkili şirket arasında Bozüyük 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/1194 Esas sayılı dosya ile görülen tazminat davasında yer alan raporlarda; davacının sürekli iş göremezlik oranının %22 olduğuna karar verdiğini ve bu oranın kesinleştiğini, davalı kurumun davacının Adli Tıp Kurumunca belirlenen ve kesinleşen sürekli iş göremezlik oranına rağmen davacıya yükselen orandan sürekli iş göremezlik ödeneği bağlamaktan ve söz konusu ödeneğin ilk peşin sermaye değerini hesaplamaktan imtina ettiğini ve işbu davanın açılmasına neden olduğunu belirterek sigortalı davacının maluliyet oranının tespit ve kesinleştirilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı Kuruma yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne davacı ...'ın 15.04.2014 başlangıç tarihli meslek hastalığına bağlı olarak 05.09.2017 tarihinden itibaren maluliyet oranının %22 olduğunun tespitine, davacıya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin 05.09.2017 tarihini takip eden aybaşı olan 01.10.2017 tarihinden geçerli olmak üzere %22 oranı üzerinden güncellenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri: Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirket dava açılmasına sebebiyet vermediğinden aleyhine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini, davalı Kurumun geliri güncellemeyerek dava açılmasına sebebiyet verdiğini, kararın yargılama gideri ve vekalet ücretin yönünden usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; sigortalıya bağlanan gelirin Mahkeme kararına istinaden %22 sürekli iş göremezlik derecesinden güncellendiğini, dava açılmasında hukuki yarar olmadığını ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamından; Kurum Sağlık Kurulunun 10.12.2014 tarih ve 1034 sayılı kararı ile davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %10.3 olarak belirlendiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 28.03.2017 tarih ve 25/3966 sayılı kararında da Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %10.3 olduğuna karar verildiği; ATK 3. İhtisas Kurulunca düzenlenen 25.12.2017 tarih ve 28489 sayılı, ATK 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 24.01.2019 tarih ve 125 sayılı raporlarda ise Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde davacı sigortalının yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle 05.09.2017 tarihinden itibaren %22 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının mütalaa edildiği anlaşılmakla davalıların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı şirket vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; davacının meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi ile bu oran üzerinden gelir bağlanması istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 18, 19 ve 95'inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun’un 109'uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.