Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/4327 E. 2024/9522 K. – İş Kazasından

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/4204 E., 2022/4193 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 57. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/217 E., 2022/770 K. Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait ... Ferforje İşletmesi bünyesinde demirci ustası olarak çalıştığını, 04.02.2011 tarihinde demirci örsü üzerinde demire çekiç ile vururken demir parçasının sıçrayarak sol gözüne isabet ettiğini, 18.03.2018 tarihi itibari ile kazazedeye iş kazası geliri bağlandığını, olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 292.264,95 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, "... davaya konu olan kaza; davacı işçinin davalıya ait demir doğrama atölyesinde kaynakçı olarak çalışırken 25 cm uzunluğunda kesilmiş demir parçasının çapaklarını temizlemek için örs üzerinde yaklaşık 1 kg ağırlığındaki çekiçle demir parçasına vurması ile fırlayan çapağın, sol gözüne isabet etmesi sonucu yaralanması ve %39 oranında malul kalması ile sonuçlanan bir iş kazası olduğu, iş kazasının meydana gelmesinde davacının %20, davalı işverenin %80 oranında kusurlu olduğu, dosyaya sunulan bilirkişi raporları ile yapılan tespitlerin usul ve yasaya uygun olduğu, davacının maddi tazminat talebinin sübut bulduğu, kazanın oluş şekli, davacının gözündeki kayıp oranı, davacının yaşadığı kaza ve uğradığı bedensel kaybın davacının hayatına olumsuz yansımaları ve tarafların sosyo-ekonomik durumları dikkate alınarak sonuca gidilmesi gerektiği, davacının hayatının geri kalan kısmında yaşayabileceği olumsuz durumlar ve duygusal çöküntülerin dikkate alınmasının zaruri olduğu, aynı zamanda manevi tazminatın bir cezalandırma aracı olmadığı..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek 292.264,95 TL maddi tazminat, 45.000,00 TL manevi tazminat hüküm altına alınmıştır. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekilinin ileri sürdüğü istinaf sebepleri özetle; manevi tazminat miktarının düşük olduğunu belirterek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekilinin ileri sürdüğü istinaf sebepleri özetle; dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, ayrıca bilirkişi raporlarının usulüne uygun tebliğ edilmediğini, kusur oranının yeniden tespit edilmesi gerektiğini, maluliyete ilişkin adli tıp raporu alınması gerektiğini, rücu davasında müvekkiline %70 kusur izafe edildiğini, eldeki dava dosyasında daha fazla kusur verildiğini, çelişkinin giderilmesi gerektiğini, iş kazasının iş ilişkisi içerisinde gerçekleşmemesi nedeniyle haksız fiil niteliğinde olduğundan 2 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu, ıslah dilekçesinin kesin süre içerisinde sunulmadığını ve ıslah harcının eksik yatırıldığını, bu nedenle dikkate alınmaması gerektiğini, bozma sonrasında haklı mazeret bildirmelerine rağmen yokluklarında karar verilmesinin adil yargılanma hakkının ihlali olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi 3. Değerlendirme Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre davacı vekilince dava dilekçesinde 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararında davalı aleyhine hükmolunan manevi tazminat miktarının 45.000,00 TL olduğu, reddine karar verilen miktarın 55.000,00 TL olduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda anılan kararı ile davacı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verdiği gözetildiğinde, reddine karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir. IV.KARAR: Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.