Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2022/2771 E. 2023/5478 K. – İş Kazasından

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/2248 E., 2020/732 K. KARAR : Kısmen kabul İLK DERECE MAHKEMESİ : Sarıkaya Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2014/58 E., 2018/377 K. Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı, ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının asıl iş veren Türkiye Şeker Fabrikaları AŞ, Yozgat Şeker Fabrikası Müdürlüğü Sarıkaya Ziraat Bölge Şefliği Kadılı Kantar sahasında alt işveren davalıya ait taşeron iş yerinde meydan çavuşu sıfatı ile çalışmakta iken 11.11.2013 tarihinde lift makinesinde çıkan arızayı tamir etmeye çalışırken cihazdan kopan demir parçasının sol gözüne isabet etmesi neticesinde iş kazası geçirdiğinden bahisle sonuç olarak 34,42 TL geçici iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat, 133.454,39 TL sürekli iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat ile 40.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının kendi çalışanları olmadığını, açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle davacının sürekli iş göremezlik oranının %34,00 olarak tespit edildiği, kazanın meydana gelişinde davacının %15, davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.'nin %35, davalı ...'in %35, dava dışı işçisi Hasan'ın %15 oranında kusurlu olduklarından bahisle geçici iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 133.488,81 TL sürekli iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat ile 25.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle, davalı müvekkilinin ihale makamı olduğunu, davacının işçileri olmadığını, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, meydana gelen kazada sorumluluğun alt yüklenici diğer davalıya ait olduğunu, olayın iş kazası olmadığını, pasif dönem hesabı yapılmasının hatalı olduğunu istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının istinaf başvurusunun sürekli iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat ile ilgili hüküm kurulurken talebin aşıldığından bahisle kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı lehine 25.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacının müvekkilinin işçisi olmadığını, müvekkilinin ihale makamı olup işveren olmadığını, bu nedenle müvekkili yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, kusur ve hesap raporunu kabul etmediklerini, alt yüklenici işçisi olan davacının kaza sırasında ve kaza mahallinde herhangi bir görevi bulunmadığını, müvekkiline atfedilecek bir kusur bulunmadığını, diğer davalı ... Özkan ile müvekkili şirket arasında yapılan sözleşmeler gereği iş kazası ve diğer hallerde sorumluluğun alt yükleniciye, yani diğer davalı ...'a ait olacağını, bilirkişi hesap raporunda "pasif dönem" hesabı yapılmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri. 3. Değerlendirme Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Dosya kapsamından, davacının iş kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik oranının %34,00 olarak tespit edildiği, kazanın meydana gelişinde davacının %15, davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.'nin %35, davalı ...'in %35, dava dışı işçisi Hasan'ın %15 oranında kusurlu oldukları, Bölge Adliye Mahkemesi'nce yeniden esas hakkında karar verilirken davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. tarafından istinaf yoluna başvurulurken yatırılan toplam 2.707,18 TL harcın mahsup edildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi'nce yeniden esas hakkında karar verilirken alınması gereken karar ve ilam harcının 10.826,37 TL olarak doğru tespit edilmesine karşın davalılardan tahsiline karar verilmesi gereken bu harç tutarından, aslında istinaf istemi kısmen de olsa kabul edildiği için davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.'ne iadesi gereken toplam 2.707,18 TL tutarındaki harcın mahsup edilerek bakiyesinin davalılardan tahsiline karar verilmesi hatalı olmuştur. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı hüküm fıkrasının karar ve ilam harcına ilişkin 4 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere "4-Alınması gerekli 10.826,37 TL karar ve ilam harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydına, davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. tarafından 10.05.2019 tarihli ve 29.01.2019 tarihli sayman mutemedi alındıları ile yatırılan toplam 2.707,18 TL istinaf karar harcının karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş.'ne iadesine" rakam ve sözcüklerinin yazılması suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.