Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2026/7347 E. 2026/11574 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2026/7347
Karar No
2026/11574
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2026/103 E., 2026/63 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ Dairemizin bozma kararı üzerine, Osmaniye 4. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Aramanın hukuka aykırı yapıldığına, arama sonrası alınan yazılı emrin aramayı hukuka uygun hale getiremeyeceğine, arama sonucu elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, 2. Suçun manevi unsurunun oluşmadığına, 3. Her türlü şüpheden uzak, yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, 5. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6. 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca bozma sonrası verilen karar doğrudan temyiz kanun yoluna tabi olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcılığının temyiz talebinde bulunma imkanının ortadan kalktığına, bu husus ve bozma ilamının esasa ilişkin olmadığı gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcılığının temyiz talebinin değerlendirilmesi gerektiğine, 7. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik İlk Derece Mahkemesince gerekçe gösterilmediğine, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, sanık hakkında etkin pişmanlık ve teşebbüs hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Osmaniye 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2026/7347, K. 2026/11574, T. 16.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2026-7347-e-2026-11574-k-7d7503536112