Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2026/1288 E. 2026/3505 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1288
Karar No
2026/3505
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4974 E., 2025/5004 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İlk derece mahkemesi mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme yapıldığına, atılı suçu işlemediğine ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delil değerlendirmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi hükmünün uygulanmasına esas alınan Patnos 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/416 Esas, 2018/593 Karar sayılı ilamının suç tarihinin 30.10.2018 olduğu, bu ilamda tekerrüre esas alınan Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/54 Esas, 2013/187 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin ise 26.09.2022 olduğu, bu nedenle belirtilen ilamın ikinci kez tekerrüre esas alınamayacağı, onun yerine Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/311 Esas, 2014/465 Karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş olup, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ile ilgili bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, ''Sanığın adli sicil kaydında bulunan, Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/311 Esas, 2014/465 Karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, Suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2026/1288, K. 2026/3505, T. 25.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2026-1288-e-2026-3505-k-b5c0abef3eef