Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/7473 E. 2026/5831 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/7473
- Karar No
- 2026/5831
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/124 E., 2023/224 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR: Kamu davasının düşmesi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen karar sayılı, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "düşmesine" ilişkin kararın, istinaf edilmeksizin 13.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 03.09.2025 tarihli ve 2023/21793 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.10.2025 tarihli ve KYB - 2025/113300 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.10.2025 tarihli ve KYB - 2025/113300 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1- Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2023 tarihli düşme kararından önce, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde değişiklik yapıldığı cihetle, sanığın hukukî durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, 2- 5237 sayılı Kanun'un 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcısı tarafından sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Sanık hakkında, 27.03.2011 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2011 tarihli ve 2011/7375 Soruşturma, 2011/2885 Esas, 2011/1572 sayılı iddianamesi ile Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Yapılan yargılama sonucunda, Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.12.2011 tarihli ve 2011/441 Esas, 2011/1249 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 30.01.2012 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştirilerek tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, C. Yükümlülüklerine uymadığının bildirilmesi üzerine, Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.07.2013 tarihli ve 2011/441 Esas, 2011/1249 Karar sayılı ek kararı ile hükmedilen 10 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, sanığın karara itiraz ettiği, D. Mercii Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2013 tarihli ve 2013/189 Değişik iş sayılı kararı ile aynen infaz kararına karşı yapılan itirazın reddine karar verildiği, aynen infaz kararının 06.09.2013 tarihinde kesinleştiği, E. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2014 tarihli ve 2013/4-1236 sayılı yazıları ile uyarlama yapılmasının talep edildiği ve talep üzerine Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.07.2014 tarihli ve 2014/365 Değişik iş sayılı kararı ile uyarlama talebinin reddine karar verildiği, F. Hükümlünün talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.07.2019 tarih, 2011/441 Esas - 2011/1249 sayılı ek karar ile infazın durdurulmasına karar verildiği, sanığın sunduğu askerlik belgesinden 05.01.20 12... .06.2013 tarihleri arasında askerde olduğunun anlaşıldığı, G. Adalet Bakanlığınca, Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2013 tarihli ve 2013/189 Değişik iş sayılı "aynen infaz kararına yönelik itirazın reddi" kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidildiği, H. Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2019/7385 Esas, 2020/3612 Karar sayılı bozma ilamı ile Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2013 tarihli ve 2013/189 Değişik iş sayılı kararının, çağrı yazısı tebliğ edildiği tarihte askerde olduğu gerekçesiyle kanun yararına bozulmasına karar verildiği, I. Kanun yararına bozmadan sonra, mercii Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli ve 2021/24 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne, aynen infaz kararının kaldırılmasına karar verildiği, J. Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.07.2021 tarihli ve 2011/441 Esas, 2011/1249 Karar sayılı ek kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamına karar verildiği, kararın 08.09.2021 tarihinde kesinleştirilerek infazı için Karşıyaka Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, K. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı Sulh Ceza İlamat Masasının 07.10.2022 tarihli yazısı ile sanık hakkındaki cezanın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi sebebiyle infaz edilmiş sayılmasına karar verilmesinin talep edilmesi üzerine yapılan yasa değişikliklerinin değerlendirilmesi amacıyla dosyanın yeniden esasa kaydedilerek Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 05.05.2023 tarihli ve 2023/124 Esas, 2023/224 Karar sayılı kararı ile; sanığın tedavi ve denetimli serbestliğe uyduğu gerekçesiyle TCK’nın 191/5. maddesi gereğince "davanın düşmesine" karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,
Anlaşılmıştır. L. Dosya kapsamına göre; 1. Sanık hakkında verilen 05.05.2023 tarihli düşme kararından önce, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde değişiklik yapıldığından, sanığın hukukî durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, 2. 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/1. maddesi uyarınca hapis cezasıyla birlikte aynı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen sanık hakkında aynı Kanun'un 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi düzenlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Kanun Yararına Bozma Bürosu kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde karar verildi.