Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/11918 E. 2023/11380 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2023/11918
Karar No
2023/11380
Karar Tarihi

TUTUKLU İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Kadirli Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli 2022/259 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin 13.04.2023 tarih ve 2023/466 Esas, 2023/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Eksik inceleme yapıldığına, 4. İtiraz üzerine kaldırılan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sonrası suç vasfının değiştirilmesinin aleyhte bozma yasağını ihlal ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece mahkemesince, uyuşturucunun ele geçtiği arazide yapılan teknik araçlarla izleme faaliyeti neticesinde görüntülenen kişinin, düzenlenen bilirkişi raporu ve resimdeki kişinin üzerinde bulunan kıyafetlerin sanığın ikametinde ele geçmesi karşısında sanık olduğu ve ele geçen uyuşturucunun miktarı ve kullanıcı olduğunu iddia edilen sanığın teknik araçlarla uyuşturucu kullanmadığının tespit edilmesi birlikte değerlendirildiğinde eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gerekçesi ile mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve bilirkişi raporunun yeterli görülmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın sanık müdafiinin itirazı üzerine kaldırılması neticesinde mahkemenin eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturması nedeniyle hüküm kurması sonucu fazla cezaya hükmolunması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, Dairemizce de benimsenen 21.06.2023 tarihli, 2019/(Kapatılan)14-148 Esas ve 2023/361 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi anlamında bir hüküm olmadığından cezanın aleyhe değiştirilmesi ilkesinin konusuna girmeyeceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 13.04.2023 tarihli ve 2023/466 Esas, 2023/284 Karar sayılı ilamında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kadirli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2023/11918, K. 2023/11380, T. 20.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2023-11918-e-2023-11380-k-0541bcba6a19