Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/6435 E. 2023/7151 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/208 E., 2022/333 K. SUÇLAR : 1. İzinsiz kenevir ekme 2. Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması (uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden); Ret (izinsiz kenevir ekme suçu yönünden) İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kenevir ekme suçundan hükmolunan "3 yıl 4 ay" hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığı tespit edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 31.01.2022 tarihli ve 2022/208 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 331 inci maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi heyetince yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2021 tarihli ve 2021/92 Esas, 2021/471 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 31.01.2022 tarihli ve 2022/208 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. GEREKÇE A. Sanık hakkında ''Kenevir ekme'' suçundan kurulan hüküm yönünden: 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir. B. Sanık hakkında "Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hüküm yönünden: Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 20.07.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, hükmün esası incelenmemiştir. III. KARAR A. Sanık hakkında ''Kenevir ekme'' suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında "Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hüküm yönünden; Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, 20.07.2023 tarihli dilekçe ile sanığın temyiz isteminden vazgeçtiğinin bildirildiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.08.2023 tarihinde karar verildi.