Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/4392 E. 2024/112 K. – Kenevir Ekme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi ASIL VE EK KARAR SAYISI : 2018/350 E., 2018/1068 K. SUÇ : Kenevir ekme HÜKÜMLER : 1. İstinaf başvurusunun esastan reddi 2. Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kenevir ekme suçundan hükmolunan "3 yıl 4 ay" hapis cezaları ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı tespit edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2018 tarihli ve 2017/133 Esas, 2018/60 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2018/350 Esas, 2018/1068 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2018/350 Esas, 2018/1068 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara ilişkin sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, “Sanığın mahkumiyet kararına konu eyleminin 2313 sayılı Kanuna Aykırılık suçuna ilişkin olduğu ve 7188 sayılı yasanın 29 uncu madde ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik kapsamında bulunan suçlardan olmadığı ve mevcut bu düzenlenmenin sanık lehine bir değişiklik içermediği tespit edildiğinden sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine ” , Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 7188 sayılı Kanun'a istinaden temyiz talebinin reddine yönelik ek kararın temyizine ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Olay tarihinde sanığın Gazipaşa ilçesinde bulunan serasında hint keneviri ekili olduğu yönünde şüpheler bulunulması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, adresinde bulunan evinde ve eklentilerinde arama yapıldığı, arama neticesinde toplam 56 kök hint keneviri bitkisinin ele geçirildiği olayda; hint keneviri ele geçirilen arazinin sanık tarafından kullanıldığı ve seranın tüm hakimiyetinin sanığa ait olduğunun sabit olduğu, sanığın hakimiyetinde bulunan seraya bir başka kişinin hint keneviri ekerek bakımlarını yapıp yetiştirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kendisinin serada dikili hint kenevirlerini gördüğü halde imha etmediğini beyan etmesinin söz konusu dikili haldeki 54 kök hint kenevirinin de sanığa ait olduğunun ve sanık tarafından bakımının yapılarak yetiştirildiğinin tevil yollu ikrar edildiği, toplam 56 kök hint keneviri bitkisinden elde edilebilecek esrar maddesinin yıllık kişisel kullanım sınırının üzerinde olduğu, sanığın uyuşturucu kullanıcısı olduğunu beyan etmesine rağmen adli raporla kanında ve idrarında uyuşturucu madde tespit edilmediği gerekçesiyle 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2018/350 Esas, 2018/1068 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.