Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/15370 E. 2024/23805 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2022/15370
Karar No
2024/23805
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: A. Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli somut delil bulunmadığına, 3. Sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, 4. Sanığa iddianamenin tebliğ edilmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, 5. Alıcı olan şahsın duruşmada sanığı teşhis edemediğine sanığın maddeyi alıcı şahsa verdiğini kabul etmesi nedeniyle hakkında delil yokken suçunun ortaya çıkmasına yardım etmesi ve ...'nin ismini vermesi bu kişi hakkında soruşturma açılması nedeni ile sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 8. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, İlişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 17.01.2022 tarihli sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna gösterir rapor nedeni ile cezai ehliyetinin var olduğuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının bir seferde tahsil ile ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ihtarı yerine, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği gibi; infaz aşamasında Cumhuriyet Savcısı kararı ile de; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceğinin sanığa ihtaratına (ihtarat yapıldı)" ibaresi yazılmak suretiyle TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması, hukuka aykırı olarak Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 5237 sayılı CMK'nın 54/4. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümündeki "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği gibi; infaz aşamasında Cumhuriyet Savcısı kararı ile de; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceğinin sanığa ihtaratına (ihtarat yapıldı)" sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10. 2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/15370, K. 2024/23805, T. 10.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2022-15370-e-2024-23805-k-0c35940293fd