Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/14171 E. 2023/5983 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/454 E., 2019/377 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/291 Esas, 2018/458 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.02.2019 tarihli ve 2018/454 Esas, 2019/377 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 3. 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi gereğince artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, 4.5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanıklar ...e eroin sattığı olaylarda tanıklar beyanlarında uyuşturucu maddeleri sanıktan satın aldıklarını açıkça söyledikleri, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen uzmanlık raporlarında da belirtildiği üzere suça konu uyuşturucu maddelerin eroin olduğunun tespit edildiği, suçun işlendiği yerlerin otobüs terminaline, camiye, mezarlığa, parka olan mesafelerinin iki yüz metreden yakın olduğu anlaşılmış olup, sanığın bu şekilde üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasının en son güncel olan mevzuat hükümleri göz önüne alınarak uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkin bir hususun bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanık hakkında Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/114 Esas 2006/318 Karar numaralı ilamına konu cezanın tekerrüre esas alınması gerekir iken, suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olduğu Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/314 Esas 2011/308 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasının, hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.02.2019 tarihli ve 2018/454 Esas, 2019/377 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A. Tekerrür hükümlerinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; " Sanığın sabıka kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas olan Çumra Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 11.10.2006 tarihli, 2006/114 Esas ve 2006/318 Karar sayılı kararla verilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası nazara alındığında sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.