Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/12498 E. 2024/21733 K.

İNCELENEN KARARIN İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen Kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/207 Esas, 2021/514 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü maddeleri ile sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (sanıklar aleyhine) ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Aramanın hukuka aykırı olduğuna, bu yolla elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, 2. Kararın gerekçesiz olduğuna, 3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığına ilişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Aramanın hukuka aykırı olduğuna, bu yolla elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, 3. Suçun niteliğinden hataya düşüldüğüne, 4. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık ...'ın, adli sicil kaydından, Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.12.2018 tarihli ve 2018/81 Esas, 2018/1138 Karar sayılı ilamı nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığı halde, sanık hakkında söz konusu ilam yerine, Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2017 tarihli ve 2016/373 Esas, 2017/108 Karar sayılı ilamı nedeniyle birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçların sübutuna, vasfına, delillerin değerlendirilmesine, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyada Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrinin mevcut olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine dayandığı anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin, Sanıklara verilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin "A)" ve "B)" ibareli bentlerin altıncı paragraflarında yer alan "... geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin " ibarelerinden sonra gelmek üzere " ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ” ibarelerinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.