Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/5999 E. 2023/248 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2021/5999
Karar No
2023/248
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286'ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü. I. HUKUKİ SÜREÇ A. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17/12/2020 tarihli ve 2020/300 Esas, 2020/328 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 23/02/2021 tarihli ve 2021/105 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesi uyarınca eleştirilerek ve düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Savunma hakkının kısıtlandığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık hakkında uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde istihbarı bilgi bulunduğu, suç tarihinde yapılan takipte sanık ve alıcı tanık ...'ın aralarında bir şeyler alıp verdiklerinin görüldüğü, taraflar ayrıldıktan sonra durdurulan tanık Sercan'ın üzerinden uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanıktan ise bir miktar paranın ele geçtiği, daha sonra evinde yapılan aramada Sercan'da ele geçen madde ile benzer paketlenme özelliği gösteren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, alıcı Sercan'ın hazırlık aşamasında müdafi eşliğinde verdiği ifadede maddeyi 100,00 TL karşılığında sanıktan aldığını beyan etmesi, sanığa ait ikametin farklı odalarında uyuşturucu maddenin ele geçmesi, sanığın ikrarı birlikte değerlendirilerek sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince aynı yargı çevresinde tutuklu bulunan sanığın duruşmaya getirilip savunmasının alınması yerine Covid-19 tedbirleri kapsamında cezaevinden SEGBİS ile savunmasının alınmasını zorunluluk hali sayarak, ATK tarafından alıkonan şahit numune ve iade edilen uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilmemesi hususları eleştirilip, suçtan elde edilen paranın 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrası yerine aynı Kanun'un 55 inci maddesi gereğince müsadere edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Suç tarihinde tanık Sercan'a uyuşturucu madde sattığı görülen sanığın evinde usulüne uygun yapılan arama ile kullanma sınırının üzerinde kalan uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, tanık beyanı ve sanık ikrarı ile sanığın üzerine atılı suçu işlediği, hükmün sanığın SEGBİS ortamında, sanık müdafiinin duruşma salonunda hazır olduğu son celsede tefhim edildiği ve İlk Derece Mahkemesinin temel cezayı alt sınırdan uzaklaşmadan tayin ettiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23/02/2021 tarihli ve 2021/105 Esas, 2021/199 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.01.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/5999, K. 2023/248, T. 16.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2021-5999-e-2023-248-k-dd627e267129