Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/19733 E. 2026/4605 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2021/19733
Karar No
2026/4605
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1536 E., 2018/1770 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Mahkûmiyete yetecek kesin delil bulunmadığına, 2. Delillerinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne,

3. Suça konu uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırlarında kaldığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Suç tarihinin 694 sayılı KHK'nın 137. maddesiyle yapılan değişiklik tarihinden önce olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi gösterilmeden gün para cezasının 1000 gün üzerinden belirlenemeyeceğine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan tespit yerinde ise de, İlk Derece Mahkemesi hükmü düzeltilirken 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın düzeltme dışında bırakılmak suretiyle sonuç adli para cezasının 100,00 TL yerine 140,00 TL olarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasının sanık ... hakkında (A) bendinin birinci paragrafından "1000", ikinci paragrafından "1500", üçüncü paragrafından "1250", dördüncü paragrafından "25.000,00", beşinci paragrafından "YİRMİBEŞBİN" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5", "7","5","100" ve "YÜZ" ibarelerinin eklenmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/19733, K. 2026/4605, T. 09.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2021-19733-e-2026-4605-k-8e1b3b881749