Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2020/9899 E. 2025/8546 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/109 E., 2015/195 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1. Hüküm fıkrasında sanık hakkında "hangi amaçla bulundurduğunun ise tam olarak anlaşılamadığı" şeklinde ifadeden sonra, "gerçekleşen durum itibarıyla eylemin nakletme olduğu" denmek suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi, 2. Dosya kapsamından sanığın net 777 gram delta-9-tetrahidrokannabinol etken maddesini içeren bitki parçaları ile şehirlerarası yolculuk yaparken yakalanmış olması karşısında; sanığın kişisel kullanım amacı dışında, 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca seçimlik hareketlerden uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle atılı suçu işlediğinden sanık hakkında TCK'nın 35/2. maddesi gereğince teşebbüs hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi, 3. Hüküm fıkrasında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca indirim uygulanırken gün para cezasının 1 günün altına indiği gerekçesiyle hükümden çıkarılması, 4. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler göz önüne alınarak, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, Tebliğname'ye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.