Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2026/3548 E. 2026/4496 K.

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/128 E., 2026/141 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ahlat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2025/225 E., 2025/264 K.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazların Bitlis ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunduğunu, bu taşınmazlardan doğusu 1 14... /26 parseller, batısı 1 14... parsel sayılı taşınmaz, kuzeyi 1 14... parsel, güneyi tapulama harici alan ile çevrili yaklaşık12.685,86 m² yüz ölçümlü taşınmazın; aynı köyde bulunan doğusu tapu harici alan, batısı 1 19... parsel, kuzeyi tapulama harici alan, güneyi kuru dere ile çevrili yaklaşık 8.368,62 m² yüz ölçümlü taşınmazın; yine aynı yerde bulunan doğusu 1 19... parsel, batısı 1 19... parsel, kuzeyi tapulama harici alan, güneyi 1 19... parsel ile çevrili yaklaşık 4.272,88 m² yüz ölçümlü taşınmazın tapuya kayıtlı olmadığını, üçüncü kişilerce herhangi bir hak veya tasarrufta bulunulmadığını, taşınmazların murisleri ve devamında davacılar tarafından 30 yılı aşkın süredir malik sıfatıyla zilyet olarak kullanıldığını, imar ve ihya edilerek tarımsal faaliyetlerde bulunulduğunu belirterek taşınmazların davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 2023/220 Esas, 2024/71 Karar sayılı kararı ile; dosya kapsamı, keşif ve bilirkişi raporları birlikte değerlendirilerek, dava konusu taşınmazlardan fen bilirkişi krokisinde (A1), (A2) ve (B) harfleriyle gösterilen bölümlerde uzun süredir tarımsal faaliyet yürütüldüğü, emek ve masraf harcanmak suretiyle imar ve ihyanın tamamlandığı, buna karşılık (A3), (C1) ve (C2) harfleriyle gösterilen bölümlerde imar-ihya ve tarımsal kullanım bulunmadığı gerekçesiyle davanın (A1), (A2) ve (B) bölümleri yönünden kabulüne, diğer bölümler yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 2024/1512 Esas, 2025/697 Karar sayılı kararı ile; kadastroca tescil harici bırakılan taşınmazlara ilişkin davalarda TMK'nın 713/4-5. maddeleri uyarınca yapılması gereken ilan işlemlerinin usulüne uygun tamamlanmadığı, ilan belgelerinin dosyada bulunmadığı ve yasal bekleme süresine uyulmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış, eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yeniden görülmek üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; keşif ve bilirkişi raporları ile dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek fen bilirkişi krokisinde (A1), (A2) ve (B) harfleriyle gösterilen bölümlerde 20 yılı aşan süreyle tarımsal faaliyet yapıldığı, imar ve ihya koşullarının gerçekleştiği, buna karşılık (A3), (C1) ve (C2) harfleriyle gösterilen bölümlerde bu şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; keşfin usulüne uygun yapıldığı, teknik bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, (A1), (A2) ve (B) bölümlerinin niteliği ile kullanım süresinin tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarıyla doğrulandığı, yasal ilan işlemlerinin de tamamlandığı gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. ,