Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/5877 E. 2026/4122 K.

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1307 E., 2025/810 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ezine 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/56 E., 2022/259 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-K A R A R- Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Davacılar; muris ...’ün maliki olduğu 1 28... , 4, 5, 42... parsel ile 1 34... parsel sayılı taşınmazları mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalılara temlik ettiğini ileri sürerek tapunun iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Davalılar; taşınmazları bedelini ödeyerek satın aldıklarını, satış parasıyla da davacı ...'in borçlarının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, iddianın ispat edilmediği, bazı taşınmazların 3. kişiden alındığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu 1 28... ve 43 parsel sayılı taşınmazlarda muris tarafından temlik olmadığından davanın reddine, diğer taşınmazlar yönünden ise temlikin tüm mal varlığına göre makul ölçüler içerisinde olmadığı, bedelsiz, muvazaalı ve mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/(1).b.2 maddesi gereğince kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Ancak; harç hususu kamu düzenine ilişkin olup ve re'sen gözetilmesi zorunlu olup kabul edilen taşınmazların keşfen belirlenen 650.649,37 TL değerinden davacıların miras payına isabet eden 487.987,04 TL üzerinden karar ve ilam harcı alınması gerekirken, tamamı üzerinden davalılar aleyhine olacak şekilde fazla karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki; anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalılar vekilinin temyizi üzerine re'sen yapılan inceleme sonucu Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1-c) numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına yerine “Alınması gereken 33.334,39 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 256,17 TL harç ile 152,00 TL ve 9.031,23 TL tamamlama harcının mahsubu ile bakiye 23.894,99 TL harcın davalılardan alınarak Hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.