Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/3204 E. 2026/3184 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3204
Karar No
2026/3184
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/649 E., 2025/1008 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: ...5. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/146 E., 2025/8 K.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Davacılar vekili; murisleri ...'in yaklaşık 40-45 yıldır malik sıfatıyla zilyedi bulunduğu ...ili, ...ilçesi, ... köyünde yer alan ve kadastro sırasında mükerrer 1975 parsel uygulaması nedeniyle tespit harici bırakılan 4.105,04 m² yüz ölçümlü taşınmazın muris tarafından uzun yıllar kullanıldığını, üzerinde ev, ahır, mandıra ve çeşitli yapıların bulunduğunu, murisin vefatından sonra da zilyetliğin mirasçılar tarafından sürdürüldüğünü ileri sürerek, taşınmazın davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 2023/173 Esas, 2024/135 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın muris ... ve devamında mirasçıları tarafından uzun yıllardır malik sıfatıyla kullanıldığı, TMK'nın 713. maddesinde öngörülen zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2024/890 Esas, 2024/1191 Karar sayılı kararı ile; ... Belediyesinin davaya dahil edilmediği, taraf teşkilinin sağlanmadığı, taşınmazın imar planı kapsamında kalıp-kalmadığının araştırılmadığı, ziraat bilirkişisinden denetime elverişli rapor alınmadığı ve muris adına senetsizden tescil edilen başka taşınmaz bulunup-bulunmadığının araştırılmadığı gerekçeleriyle davalı Hazine vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ...ili, ...ilçesi, ... köyü sınırlarında bulunan ve 1968 yılında mükerrer şekilde 1975 parsel numarası verilmesi nedeniyle tapuya tescil edilmeyerek kadastro harici bırakılan taşınmazın muris ... ve mirasçıları tarafından yirmi yılı aşkın süreyle malik sıfatıyla, çekişmesiz ve aralıksız kullanıldığı, muris adına senetsizden tescil edilen başka taşınmaz bulunmadığı ve TMK'nın 713. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın muris ... adına sınırlandırılmasına rağmen mükerrer parsel uygulaması nedeniyle tapuya tescil edilemediği, muris ve mirasçılarının taşınmazı yirmi yılı aşkın süreyle malik sıfatıyla kullandıkları ve zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davalıların istinaf istemlerinin esas yönünden yerinde olmadığı ancak yargılama giderleri yönünden hükümde düzeltme yapılması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-KARAR-

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince temyiz eden davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/3204, K. 2026/3184, T. 20.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2025-3204-e-2026-3184-k-80fa4d8895a5