Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/3210 E. 2026/5302 K. – Kasten Öldürme

Konu: Kasten Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/3210
Karar No
2026/5302
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/630 E., 2026/108 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.09.2025 tarihli ve 2024/4516 Esas, 2025/6536 Karar sayılı kararıyla hükmün "haksız tahrik" yönünden bozulmasına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2026 tarihli ve 2025/630 Esas, 2026/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanmayarak fazla ceza tayin edildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirimin uygulanarak eksik ceza tayin edildiğine, eylemin tasarlanarak gerçekleştirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eksik incelemenin bulunmadığı, takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanık lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükümlerin bulunmadığı, sanığın tüm celselerde hazır edildiği ve ek savunma hakkının kendisine tanınması nedeniyle savunma hakkının kısıtlanmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığından haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının yerinde olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2026 tarihli ve 2025/630 Esas, 2026/108 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/3210, K. 2026/5302, T. 10.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-3210-e-2026-5302-k-8cce92e4b0b3