Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/2767 E. 2026/4024 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/212 E., 2024/485 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2024 tarihli ve 2024/212 Esas, 2024/485 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 53, 58. maddeleri gereğince 3 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 10.07.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 25.03.2026 tarihli ve 2024/23938 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2026 tarihli ve KYB - 2026/46281 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2026 tarihli ve KYB - 2026/46281 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesince ikinci kez tekerrüre esas alınan Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/734 esas, 2023/882 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 08.09.2023 olduğu, anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu dosyadaki suç tarihi olan 05.09.2023 tarihinden sonra olduğu, bu haliyle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre birinci kez tekerrüre esas olabilecek Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/728 esas, 2022/883 sayılı kararının bulunduğu cihetle, sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. İnceleme konusu hükümde, hükümlü hakkında yargılama konusu kasten yaralama eylemi için belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hükümlünün ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmiştir 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58. maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır..." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, hükümlünün ikinci kez tekerrüre esas alınan Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.07.2023 tarihli ve 2023/734 Esas, 2023/882 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün inceleme konusu suç tarihi olan 05.09.2023 tarihinden sonra 08.09.2023 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas olmadığı anlaşılmıştır. 2. İkinci kez mükerrirliğe esas alınan ilâmın suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereği hükümlünün inceleme konusu hüküm yönünden ikinci kez mükerrir olmadığı, ancak adlî sicil kaydının incelenmesinde Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2021/728 Esas, 2022/883 Karar sayılı kararı ile hükümlünün mükerrir olduğu belirlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği hükümlü ikinci kez mükerrir olmadığı hâlde, 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2024 tarihli ve 2024/212 Esas, 2024/485 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin tekerrür hükümleri yönünden infaz aşamasında daha hafif bir sonucu gerektirdiği belirlendiğinden; “Hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafının hükümden çıkarılarak yerine 'Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2021/728 Esas, 2022/883 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına' ibarelerinin eklenmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.