Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/2480 E. 2026/4255 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2480
Karar No
2026/4255
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/147 E., 2024/441 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2014 tarihli ve 2013/133 Esas, 2014/83 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, her ne karar Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 02.05.2017 tarihli ve 2016/10017 Esas, 2017/5458 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçuyla birlikte Yargıtay'a gelmesi üzerine, bu karar yönünden de temyiz incelemesi yapılmışsa da, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olduğu, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.08.2014 tarihli ve 2014/1480 Değişik iş numaralı dosyası ile bu karara yönelen itirazın reddine karar verildiği ve kararın 12.08.2014 tarihinde kesinleştiği, infazının ise 14.10.2015 tarihinde tamamlandığı anlaşılmakla,

Aynı suçtan ikinci kez ceza verilip infaz edilemeyeceği de dikkate alınarak, bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarihli ve 2017/169 Esas, 2017/230 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2024 tarihli ve 20024/147 Esas, 2024/441 Karar sayılı hükmün açıklanması suretiyle verilen mahkumiyet kararının hukukî değerden yoksun bulunduğu belirlenmekle, verilen kararların yok hükmünde bulunması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşıldığından, Sanığın temyiz istemi hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dava dosyasının Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/2480, K. 2026/4255, T. 01.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-2480-e-2026-4255-k-57716d18698f