Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1802 E. 2026/3948 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/371 E., 2025/2123 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/3664 Esas, 2023/114 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2023/5652 Esas, 2024/8174 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın asgari oranda haksız tahrik hükümleri uygulanarak kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde meşru savunma nedeniyle beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.07.2025 tarihli ve 2025/371 Esas, 2025/2123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin, aksi kanaatte ise haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, bozma ilâmına uyularak sanık lehine asgari oranda haksız tahrik indirimin uygulandığı ve sanık hakkında uygulanabilecek başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.07.2025 tarihli ve 2025/371 Esas, 2025/2123 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.