Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1030 E. 2026/3716 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/215 E., 2025/270 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2024 tarihli ve 2024/66 Esas, 2024/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün katılan vekili ve sanık müdafiileri tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2024 tarihli ve 2024/2269 Esas, 2024/2425 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş anılan kararın katılan vekili ve sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.06.2025 tarihli ve 2024/6375 Esas, 2025/4936 Karar sayılı kararıyla özetle; eksik inceleme nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2025 tarihli ve 2025/215 Esas, 2025/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29... . maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluşmadığına, eksik ceza tayinine, 2. Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, eylemin kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle üst hadden indirim yapılması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, fazla ceza tayinine, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, lehe hükümlere, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının ve ceza yaptırımının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, diğer lehe olan hükümlerden erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seçenek yaptırımlara çevirme şartlarının sonuç ceza miktarı itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2025 tarihli ve 2025/215 Esas, 2025/270 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde karar verildi.