Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/4442 E. 2026/3418 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1429 E., 2025/298 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/375 Esas, 2023/200 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.01.2025 tarihli ve 2023/1429 Esas, 2025/298 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, fazla cezaya hükmolunduğuna, haksız tahrik indirim hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Dosya kapsamı itibariyle; olay günü katılan ... ve abisi ...nin (Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/341 Esas sayılı dosyasında) maktul...ve yanında bulunan arkadaşı sanık ... ile karşılaştıkları, aralarındaki önceki husumetin etkisiyle taraflardan maktul...ve katılan ...'in üzerinde bulunan bıçakları çıkararak birbirlerine doğru savurdukları daha sonra katılan ...'in elinde bulunan bıçak ile maktulün göğsünden vurmak suretiyle yaralayarak elinde bulunan bıçak ile kaçtığı, bu esnada sanık ...'nın da elinde bıçak ile katılanı kovalamaya başladığı, sanığın katılanı yakalayıp bıçakla yaraladığı olayda; sanık ...nın ise arkadaşının bıçaklanması sebebiyle kendisinde oluşan hiddet ve elem duygusunun etkisi altında katılan ...'i hayati tehlike geçirmesine sebep olacak şekilde bıçaklaması hususu birlikte değerlendirildiğinde, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma derecesi yönünden Mahkemenin kabul, takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemekle Tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Sanığın eylemi neticesinde, katılanın sol yanda dalak hizasında basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak, vücudunda hayat fonksiyonlarını 2. derece etkileyecek nitelikte kemik kırığı olacak şekilde yaraladığı olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca asgari ve azami sınırlar arasında makul oranda bir ceza belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.01.2025 tarihli ve 2023/1429 Esas, 2025/298 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2026 tarihinde karar verildi.