Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3502 E. 2025/5183 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/306 E., 2021/576 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2010 tarihli ve 2009/168 Esas, 2010/140 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 16.10.2012 tarihli ve 2011/5440 Esas, 2012/34728 Karar sayılı ilâmı ile sanığa yüklenen yaralama suçunun sübuta erdiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına,

2. Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2013 tarihli ve 2012/697 Esas, 2013/592 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-c, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5 ve devamı maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlediği ihbarı üzerine Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/306 Esas ve 2021/576 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-c, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında en üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının yoğunluğu ile amaç ve saiki dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir nedenin bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/306 Esas ve 2021/576 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde karar verildi.