Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/3007 E. 2025/5393 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/412 E., 2024/3347 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2019 tarihli ve 2019/248 Esas, 2019/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-c-e ve 87/3. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2019/2624 Esas, 2021/1663 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ilişkin kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.12.2023 tarihli ve 2022/11715 Esas, 2023/8596 Karar sayılı kararı ile özetle eksik araştırma nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.12.2024 tarihli ve 2024/412 Esas, 2024/3347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik işlediği iddia olunan kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi özetle, sanık hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğu’na ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılanın Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü ve Adli Tıp. 2. İhtisas Kurulu raporlarına göre yumuşak doku lezyonuna neden olan yaralanmasının basit tıbbi tedavi ile giderilebilecek nitelikte, organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde herhangi bir anatomik eksiklik veya fonksiyonel bozukluk tespit edilmediği" şeklinde yaralandığı olayda, katılandaki yaralanmanın görevi yaptırmamak için direnme suçu kapsamında kaldığı ayrıca kasten yaralama suçundan ceza verilemeyeceği anlaşılmakla, atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.12.2024 tarihli ve 2024/412 Esas, 2024/3347 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde karar verildi.