Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/11146 E. 2023/5451 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11146
Karar No
2023/5451
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1033 E., 2021/190 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.01.2019 tarihli ve 2018/302 Esas, 2019/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.02.2021 tarihli ve 2019/1033 Esas, 2021/190 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden kurulan hükümle, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, eksik inceleme ve takdîri indirim nedenlerinin gerekçesiz olarak uygulanmaması nedeni ile kararın verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Katılanın olay günü birkaç kişinin saldırdığı, kendisini yaralayan kişiyi görmediğine yönelik beyanı, sanığın soruşturma aşamasında değişmeyen ve tutarlı beyanı ile katılanın kardeşini yaraladığını; ancak katılanı yaralamadığına ilişkin savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın katılana karşı işlediği iddia edilen suçu işlediğine ilişkin mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. 2. Sanığın savunması, katılan beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. 3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 22.12.2020 tarihli raporuna göre katılanın; "GKS 15, oryante koopere, sol üst göz kapağı konsültasyonlarda; sol elbilek parçalı fraktürü tanısı olduğu s yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı kemik kırığına neden olduğunu radius kemik kırığının bulunduğu hayatî fonksiyolarını orta (2.) derecede etkilediği," belirtilmiştir. 4. Taraf beyanları, tanık beyanları, adlî muayene raporu, teşhis tutanakları sanığa ait nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince, olay İlk Derece Mahkemesi gibi kabul edilmemiş, katılan ile kardeşinin sokakta birlikte yürürlerken önlerine komşusu olan sanık ve tanımadıkları birkaç kişinin çıktıkları, sanığın katılanın kardeşine seslendiği ve yanındakilerle tekme tokat saldırarak katılanın kardeşini ağır şekilde yaraladıkları, katılanın kardeşini yaralayanlara engel olmak için araya girdiğinde ona da vurduklarını ve itekleyerek yere düşürdükleri, sanık ve yanındakilerin eylemlerini tamamladıktan sonra kaçtıkları, bu şekilde gerçekleşen olayda sanığın suçunun mağdur beyanı ve bunu doğrulayan doktor raporu ile sabittir. Sanık olayda katılanın kardeşini yaraladığını ikrar etmiştir. Her ne kadar katılanı kendisinin yaralamadığını savunmuş ise de olayın oluş şekli katılanların aşamalarda istikrarlı beyanlarına göre sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde, kimliği tespit edilemeyen sanıklarla 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında, suçu işlediği sabit görülmüş, sanığın beyanları suçtan kurtulmaya yönelik kabul edilmiş ve itibar edilmemiştir. IV. GEREKÇE Sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın soruşturma ve kovuşturma evresinde birbiriyle tutarlı beyanlarda bulunması, sanığın katılana yönelik eylemi gerçekleştirdiği sübut bulmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiği, sanığın katılana yönelik eylemi gerçekleştirdiğinin kabulü halinde dahi sanığın kasten hareket etmemiş olacağı ve takdîri indirim nedenlerinin gerekçesiz olarak uygulanmadığı temyiz sebepleri yönünden; Katılan ile kardeşinin sokakta birlikte yürürlerken önlerine komşusu olan sanık ve tanımadıkları birkaç kişinin çıktıkları, sanığın katılanın kardeşine seslendiği ve yanındakilerle birlikte katılanın kardeşine tekme tokatla saldırarak katılanın kardeşini ağır şekilde yaraladıkları, katılanın kardeşini yaralayanlara engel olmak için araya girdiğinde ona da vurduklarını ve itekleyerek yere düşürdükleri, sanık ve yanındakilerin eylemlerini tamamladıktan sonra kaçtıkları hususları birlikte değerlendirildiğinde takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında olduğu, katılanın beyanları ile adlî tıp raporunun uyumlu olduğu sanığın eylemi fikir ve eylem birliği içerisinde iştirak halinde gerçekleştirdiği kabulüyle hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, 05.02.2021 tarihli ve 2019/1033 Esas, 2021/190 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/11146, K. 2023/5451, T. 19.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2022-11146-e-2023-5451-k-d126575d5246