İlk Derece Mahkemesi ·

İlk Derece Mahkemesi 2026/1473 E. 2026/212 K.

Mahkeme
İlk Derece Mahkemesi
Esas No
2026/1473
Karar No
2026/212
Karar Tarihi

T.C. İSTANBUL 25. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ KARAR ESAS NO : 2026/1473 Esas KARAR NO : 2026/212

DAVA : Tazminat (Haksız Fiilden Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 04/06/2026 KARAR TARİHİ : 15/10/2026

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Haksız Fiilden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 14.07.2020 tarihinde davalı ... nezdinde sigortalı araç sürücüsünün sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla meydana gelen kazada müvekkili ...'ın sürekli şekilde malul olduğunu, 24.02.2021 tarihinde davalı şirkete başvurularak sürekli ve geçici iş göremezlik ile bakıcı gideri ve tedavi giderleri talep edildiğini, ... Üniversitesi Araştırma Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen maluliyet raporunun ilgili şirkete sunulduğunu, sulh görüşmelerinde anlaşma sağlanamaması üzerine 13.12.2021 tarihinde Sigorta Tahkim Komisyonu’na başvuru yapıldığını, Sigorta Tahkim Komisyonu’nun 2021.E. 270886 sayılı dosyasındaki 22/06/2022 tarihli kararla müvekkili lehine 281.048 TL tazminata hükmedildiğini, davalı sigorta şirketinin itirazı üzerine 2022.i. 23881 sayılı dosyadaki 17/07/2022 tarihli ve 2022/İHK-36039 sayılı itiraz kararıyla Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının asıl alacak yönünden onandığını, bu kararın da davalı şirket tarafından temyiz edildiğini, 27.07.2022 tarihinde temyiz kanun yoluna başvurulan dosyanın Yargıtay ilamının 29.07.2025 tarihinde geldiğini ve karar sonrasında 03.12.2025 tarihinde ... İcra Dairesi .../.... E. sayılı dosyasına ödeme yapıldığını, ülkemizde yaşanan yüksek enflasyon ve döviz artışları nedeniyle işleyen faizin müvekkilinin zararını karşılamadığını ve aşkın zararının bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000 TL munzam zararın davalının temerrüt tarihi olan 12.07.2021 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte tahsilini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava etmiştir. SAVUNMA: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının munzam zarara ilişkin iddialarının isabetsiz olduğunu, munzam zararın genel ekonomik olumsuzluklar dışında davacının durumuna özgü somut vakıalarla ispatlanması gerektiğini, Yargıtay kararlarının ve doktrin görüşlerinin bu yönde olduğunu, davacının munzam zarara uğradığına yönelik iddialarını somut hiçbir delil ile ispatlayamayarak soyut varsayımlara dayandırmaya çalıştığını, yargılamanın uzamasının davalıya atfedilebilecek bir kusur olmadığını, davacının trafik kazasından kaynaklı bedensel zararın tazmini için mevzuata uygun sağlık kurul raporu ile usulüne uygun başvuru yapmadığını ve müvekkil şirketin temerrüde düşmediğini, Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde yapılan önceki yargılama sonucunda 128.952.-TL ödeme alarak tüm haklarından feragat ettiğini, Her Ne Kadar Dava Dilekçesinde Anayasa Mahkemesi'nin tarafından verilen bireysel başvuru kararının yalnızca ilgili dava bakımından bağlayıcı olup somut uyuşmazlıkla ilgisi bulunmadığını, Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde 2021.E. 270886 sayılı dosya kapsamında poliçe teminat limiti üzerindeki bakiye tutarın ilgili icra takibi dosyasına ödenmek suretiyle poliçe kapsamındaki tüm sorumluluğun yerine getirildiğini belirterek öncelikle davanın usulden, mahkeme aksi kanaatte ise esastan reddini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir. Tetkik edilen dosya kapsamı bütün olarak değerledirildiğinde; Dava, munzam zarar istemine ilişkindir. Yargıtay 4 . Hukuk Dairesinin 08/05/2023 tarih ve 2023/1888Esas - 2023/6062 Karar sayılı ilamında "...Davacı vekili, müvekkilinin yaralanmasından kaynaklanan zararının karşılanması için davalıya başvurulduğu, ancak davalı tarafından başvurunun sürüncemede bırakıldığı, bu nedenle müvekkilinin munzam zararının olduğunu belirterek munzam zarar nedeniyle tazminat talep etmiş; İtiraz Hakem Heyetince bilirkişi raporu ile belirlenen munzam zarar miktarı hüküm altına alınmıştır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 121. maddesi "Alacaklı, temerrüt faizini aşan bir zarara uğramış olursa, borçlu kendisinin hiçbir kusuru bulunmadığını ispat etmedikçe, bu zararı da gidermekle yükümlüdür. Temerrüt faizini aşan zarar miktarı görülmekte olan davada belirlenebiliyorsa, davacının istemi üzerine hâkim, esas hakkında karar verirken bu zararın miktarına da hükmeder." şeklindedir. Munzam zarar, alacağını vaktinde borçludan alamayan alacaklının malvarlığında iradesi dışında meydana gelen ve temerrüt faizinin üzerinde bulunan zararı ifade etmektedir. Munzam zararın tazmini için munzam zarar ile borçlunun temerrüdü arasında uygun illiyet bağının mevcut olması, borçlunun kusursuzluk kanıtı getirememiş olması gerekir. Ayrıca alacaklı uğradığı bu zararı ispat etmek zorundadır. Soyut olarak alacağın zamanında ödenmemesi nedeniyle munzam zarara uğranıldığı iddiası munzam zararın tazmini için yeterli değildir. Yine ülkenin içinde bulunduğu ekonomik olumsuzluklar tek başına munzam zararın ispatı olarak kabul edilemez. Dolayısıyla davacının munzam zarara uğradığını genel ekonomik koşullar dışında somut vakalarla ispatlaması gerekir. Somut olayda; davacı vekili yalnızca davalıya başvuru yapılmasına rağmen ödeme yapılmadığını ve başvurunun sürüncemede bırakıldığını belirterek munzam zararı olduğunu iddia etmiştir. Ancak davalı tarafından zamanında ödeme yapılmış olsaydı ödenen miktarın ne şekilde değerlendirileceği hususunda açıkça bir beyanda bulunulmamıştır. Yine davacı vekili, davalı tarafından ödeme yapılmaması nedeniyle müvekkilinin somut olarak ne şekilde bir zarara uğradığını da açıklamamıştır. Bu hali ile davacı vekilinin munzam zarar talebi soyut iddialara ilişkin olup davacının zamanında ödeme yapılmaması nedeniyle munzam zararının doğduğu somut delillerle ispat edilememiştir. Açıklanan nedenlerle İtiraz Hakem Heyetince ispatlanamayan munzam zarar isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir." belirtilmiştir. 6098 sayılı TBK'nın 122. maddesinde: "Alacaklı, temerrüt faizini aşan bir zarara uğramış olursa, borçlu kendisinin hiçbir kusuru bulunmadığını ispat etmedikçe, bu zararı da gidermekle yükümlüdür. Temerrüt faizini aşan zarar miktarı görülmekte olan davada belirlenebiliyorsa, davacının istemi üzerine hâkim, esas hakkında karar verirken bu zararın miktarına da hükmeder." şeklinde düzenlenmiştir. Munzam zarar, borçlunun temerrüdü nedeniyle uğranılmış olan ve temerrüt faizini aşması nedeniyle borçlu tarafından karşılanmayan zararlar olması, alacaklının temerrüt nedeniyle uğradığı ve temerrüt faizini aşan bakiye zararının borçludan tahsilini talep edebileceği ve munzam zararın olduğu hususunun alacaklı tarafından ispatlanması gerektiğinden Borçlar Kanununda karşılanması öngörülen, faizi aşan zararın, genel ekonomik olumsuzlukların (ülkede cari enflasyon oranı, yüksek ve değişken döviz kurları, mevduat faizleri) dışında, davacının durumuna özgü, somut vakıalarla ispatlanması gereken bir durumdur. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler dikkate alındığında, munzam zararın borçlunun temerrüdü nedeniyle uğranılmış olan ve temerrüt faizini aşması nedeniyle borçlu tarafından karşılanmayan zararlar olduğu, alacaklının temerrüt nedeniyle uğradığı ve temerrüt faizini aşan bakiye zararının borçludan tahsilini talep edebileceği ve munzam zararın olduğu hususunun alacaklı tarafından ispatlanması gerektiğinden 6098 Sayılı Borçlar Kanununun 122. maddesinde karşılanması öngörülen, faizi aşan zararın, genel ekonomik olumsuzlukları (enflasyon oranı) dışında, davacının durumuna özgü, somut vakıalarla ispatlanması gereken bir durum olduğu ve davacı tarafça somut bir vakıa ileri sürülmediğinden mahkememizce davanın reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. i HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; Davanın REDDİNE, Karar harcı olan 732,00 TL'nin dava açılırken peşin olarak alınan 853,88 TL'den mahsubu ile bakiye kalan 121,88 TL'nin karar kesinleştiğinde davacı tarafa iadesine, Davacı tarafından yapılan yargılama gideri masrafının davacı üzerinde bırakılmasına, Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca takdir edilen 45.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı tarafa verilmesine, Davalı tarafından yapılan yargılama gideri olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 7155 sayılı Kanun ile 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'na eklenen 18/A maddesinin 13.fıkrası ve yürürlükte bulunan Arabuluculuk Ücret Tarifesi uyarınca Hazine tarafından karşılanan 4.600,00 TL arabuluculuk ücretinin davacı taraftan tahsili ile hazine adına irat kaydına, Gider avansından sarf edilmeyen fazla yatan miktarın karar kesinleştiğinde IBAN/hesap numarası bildirilmesi halinde buraya, aksi halde PTT ile konutta ödemeli olarak davacıya İADESİNE, Dair, davacı ve davalı vekillerinin yüzüne karşı, kararın taraflara tebliğinden 2 haftalık süre içinde İSTİNAF yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 15/10/2026

Katip ... ¸e-imzalıdır

Hakim ... ¸e-imzalıdır

Atıf: İlk Derece Mahkemesi, E. 2026/1473, K. 2026/212, T. 15.10.2026, www.arakarar.com/karar/ilk-derece-karar-2026-1473-e-2026-212-k-25e25dc44294