İlk Derece Mahkemesi ·
İlk Derece Mahkemesi 2024/154 E. 2025/92 K.
- Mahkeme
- İlk Derece Mahkemesi
- Esas No
- 2024/154
- Karar No
- 2025/92
- Karar Tarihi
T.C. ... 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Esas-Karar No: 2024/154 Esas - 2025/92 ... MİLLETİ ADINA
T.C. ... 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARAR
ESAS NO : 2024/154 Esas KARAR NO : 2025/92
HAKİM : .... KATİP :...
DAVACI : ... VEKİLİ : Av. .... DAVA KONUSUNU DEVRALAN DAVALILAR : 1- ... ... -... 2- ... ... ...... VEKİLİ : Av.... DAVA KONUSUNU DEVREDEN DAVALI 3- ... .... VEKİLİ : Av. .... DAVALI : 4- ... ... ... VEKİLİ : Av. .... DEVRALAN DAVALILAR : 5- ... ... -.... 6- ... ... ....... 7- ... ......
DAVA : Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali) DAVA TARİHİ : 01/04/2024 KARAR TARİHİ : 28/02/2025 GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 28/03/2025 Mahkememizde görülmekte bulunan Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali) davasının yapılan açık yargılamasının sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: DAVA: Davacı vekili 01/04/2024 tarihli dava dilekçesinde özetle; Müvekkili markasının “m mersinli” ibaresinden oluşmakta olduğunu, davalının itirazına dayanak gösterdiği ve YİDK tarafından benzer görülen markanın ise, "mersinli ... 1967'den beri hizmetinizdeyiz" ibaresinden oluşmakta olduğunu, söz konusu markalar bir bütün olarak incelendiklerinde aralarında karıştırılacak bir benzerlikten söz edilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin markası özgün bir marka olup karşı tarafın markasıyla iltibas yaratma amacı güdülmemiş olduğunu, ... ... ve Marka Kurumu nezdinde içerisinde “mersinli” ibaresi geçen birçok tescilli/tescillenmeye hak kazanmış marka bulunmakta olduğunu, “mersinli” ibareli birçok kayıt ... ... ve Marka Kurumu nezdinde mevcut olduğunu, müvekkili başvurusu “m mersinli” biçiminde olduğundan ayırt ediciliği tamamen sağlamakta olduğunu, karşı taraf markaları ile müvekkili markası arasında görsel, işitsel ve anlamsal düzeyde benzerlik bulunmadığını, yine müvekkilinin kullanmış olduğu şekil de dikkate alındığında, müvekkili marka başvurusunun ayırt ediciliği sağlamakta olduğunu, bu itibarla müvekkilin "m mersinli" ibareli başvurunun bütün olarak bıraktığı izlenim itibariyle itiraz gerekçesi markadan uzaklaştığı, bu nedenle markalar arasında görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığını, markaların anlamca da birbirlerinden farklı olduğunu, tamamen farklı anlama gelen “m mersinli” ibareli başvurunun da bu sebeple tescil edilmesi gerektiğini, markaların yazı ve şekillerinin de birbirine benzemediğini, davalı tarafın itirazına gerekçe olarak gösterdiği marka ile müvekkilinin markası arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını, tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde “mersin” ve “mersinli” ibarelerinin bu coğrafi bölgede doğan ve yaşayan insanların ortak paydası olduğunu, maruf ve meşhur coğrafi yer adlarının kimsenin kullanım tekeline bırakılamayacağını, 2011/13499 sayılı "M Mersinli" ibareli markanın müvekkili ailesi adına "aile markası" olarak daha önce tescil edildiğini ve etkin olarak kullanıldığını, aile markası olarak tescillenen söz konusu markanın koruma süresi sona erdikten sonra bu kez de aynı ailenin üyesi olan müvekkilinin iş bu davaya konu marka tescil başvurunda bulunduğunu belirterek; ... ... ve Marka Kurumu’nun 05.02.2024 Tarih, E- 29822383-000-240080409 Sayı ve 2024-M- 1671 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. CEVAP: Davalı TÜRKPATENT vekili 19/04/2024 tarihli cevap dilekçesinde özetle; Taraf markaları arasında başvuru kapsamından çıkarılan mal/hizmetlerde 6769 sayılı Kanunun 6/1 maddesi anlamında benzerlik bulunmakta olduğunu, taraf markalarında esas unsurun “Mersinli” ibaresi olduğunu, her iki markanın da başlangıç noktaları, esas unsurları aynı olup ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimaline neden olacağının ortada olduğunu, ayrıca “Mersinli” ibaresi coğrafi yer adı olmayıp ayırt ediciliği bulunan bir ibare olduğunu, bu nedenle marka benzerlik değerlendirilmesinde esas alınmasının hukuka uygun olduğunu, diğer yandan taraf markaları arasında başvuru kapsamındaki çıkartılan mal/hizmetler yönünden benzerlik söz konusu olduğunu, somut olayda diğer davalı tarafından yayıma yapılan itiraz sonrasında başvuru konusu markanın kapsamında yer alan 43. sınıftaki “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil).Hayvan bakım evleri hizmetleri.” bakımından, 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi hükmü anlamında ilişkilendirilme/karıştırılma ihtimalinin ortaya çıkabileceği kanaatine varılarak başvuru kapsamından çıkarılmış olup bu kararın tamamen hukuka uygun olduğunu beyanla; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Dava konusunu devreden davalı ... ... Limited Şirketi vekili 03/07/2024 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; İş bu davada müvekkili şirketin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davaya konu marka başvurusunun tescili talebine müvekkilinin görüş bildirmiş olmasının müvekkilini tescil işleminin tarafı haline sokmayacağını, davanın, davacının bulunduğu yer mahkemesinde açılması gerektiğini, bu nedenle yetki ilk itirazında bulunduklarını, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu, davacıya ait marka başvurusu ile redde mesnet alınan marka arasında davaya konu hizmetler bakımından iltibas tehlikesi bulunduğunu, davacının söz konusu markayı 2011 yılından itibaren kullandığı, bu sebeple müvekkil şirketin markasının daha sonra tescil edildiği iddiası ile kazanılmış hak argümanının yerinde olmadığını belirterek; öncelikle husumet yokluğu nedeniyle, mahkeme aksi kanaatte ise markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. UYUŞMAZLIK: Dava, 5000 sayılı ... ve Marka Vekilliği ile Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun m.15/C hükmüne göre açılan YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın; redde mesnet markayı devreden davalı şirketin ileri sürdüğü yetki ilk itirazının yerinde olup olmadığı, redde mesnet markayı devreden davalı şirketin ileri sürdüğü pasif husumet ehliyeti itirazının yerinde olup olmadığı, davalı kurumun tesis ettiği 2024-M-1671 sayılı YİDK kararının hukuka uygun olup olmadığı, davacıya ait 2021/103439 sayılı "M Mersinli" ibareli marka başvurusu ile redde mesnet 2019/127103 sayılı marka arasında "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri." bakımından ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunup bulunmadığı, dava dışı kimselere ait olduğu belirtilen 2011/13499 sayılı markanın varlığından kaynaklı olarak iş bu davada nispi tescil engelinin bertaraf edilip edilemeyeceği hususlarına ilişkin olduğu tespit edilmiştir.
Davanın açılmasını müteakip tarafların dilekçeleri karşılıklı tebliğ olunmuş, sundukları deliller alınmış, marka tescil ve başvuru dosyası ile alâkalı kayıtları getirtilmiş, marka tescil belgeleri celp edilmiş, dava şartları incelenmiş, ön inceleme duruşması yapılmış, hak düşürücü süre bakımından eksiklik bulunmadığı tespit edilmiş, taraflar sulhe teşvik olunmuş, arabulucuya gitme hakları hatırlatılmış, sonuç alınamaması üzerine uyuşmazlık konuları tespit edilmiş, tahkikat icra olunmasını müteakip, 06/08/2015 tarih 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 201/2. maddesi hükmü de gözetilerek taraflara tahkikat ve yargılamanın geneliyle ilgili son sözleri de sorulmuş; sözlü iddia ve savunmada bulunma olanağı tanınmıştır. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: İşlem dosyasının tetkikinde; davacının 16.07.2021 tarihinde "M Mersinli" ibareli 2021/103439 sayılı marka tescil başvurusunda bulunduğu, yapılan ilk incelemeler sonrasında Markalar Dairesi Başkanlığı'nca başvurunun 27.12.2021 tarih 387 sayılı Resmi Marka Bülteni'nde yayınlandığı, dava konusunu devreden davalı şirketin 17.02.2022 tarihinde SMK m.6/1, m.6/3, m.6/5 ve m.6/9 hükümleri kapsamında 2019/127103, 2016/27608, 2016/29840, 2016/89828 sayılı markaları mesnet göstererek yayına itiraz dilekçesi sunduğu, davacı yanın 04.03.2022 tarihinde itiraza karşı görüş dilekçesi sunduğu, Markalar Dairesi Başkanlığı'nca yayına yapılan itirazın reddine karar verildiği, dava konusunu devreden davalı şirketin 10.03.2023 tarihinde yeniden itiraz dilekçesi sunduğu, davacının 16.03.2023 tarihli itiraza karşı görüş dilekçesi sunduğu, itirazı değerlendiren TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2024-M-1671 sayılı YİDK kararı ile; itirazın kısmen kabulü ile başvurunun "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri." bakımından kısmen reddine karar verdiği, bu kararın davacı marka vekiline 06.02.2024 tarihinde tebliğ edildiği, iki aylık hak düşürücü süre içinde eldeki davanın açıldığı tespit edilmiştir. İlk olarak belirtilmesi gerekir ki; Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin ve Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşmiş uygulamasına göre (HGK. 19.11.2003 T, E. 2003/11-578, K. 2003/703) YİDK kararının yerinde olup olmadığı, kararın alındığı tarihteki koşullara göre değerlendirilmelidir. (Y11HD, 21.01.2010 T, 2008/4266 E 2010/586 K) Eldeki talep de salt YİDK kararının iptali istemini barındırdığından YİDK karar tarihi olan 05.02.2024 tarihindeki marka işlem dosyasında mevcut maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak ve salt marka işlem dosyası ile sınırlı olarak değerlendirme yapılmıştır. İkinci olarak belirtilmesi gerekir ki; 6769 sayılı SMK m.156/2 hükmü uyarınca ileri sürülen yetki ilk itirazının reddine karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6.maddesinin 1.fıkrasına göre; Tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedilir. Karıştırma ihtimali, ortalama tüketicilerin, her iki işaret arasında bir şekilde bağlantı kurmasıdır. Bu durum, bir mal veya hizmetin alıcısının bildiği veya duyduğu bir mal veya hizmeti aldığı zannı ile başka bir işletmenin aynı veya benzer malını ya da hizmetini alma ihtimali biçiminde tanımlanmaktadır. Karıştırılma ihtimali, iltibas kavramından daha geniş bir kavram olup, doğrudan ve dolaylı karıştırılma ihtimali olarak ikiye ayrılır. Bu ayrıma göre eğer mal veya hizmetin aynı işletmeden ileri geldiği yönünde bir algılama ortaya çıkıyor, yani bir işletmeye ait mal veya hizmet, başka bir işletmeye ait mal veya hizmet ile karıştırılıyor ve bu nedenle satın alınıyorsa doğrudan karıştırılma ihtimali söz konusudur. Buna karşın, eğer mal veya hizmetin markası birbirinden ayırt ediliyor ancak bunların aynı işletmenin markaları olduğu ya da bu mal veya hizmetin aralarında ekonomik veya idari bağlantı bulunan işletmelerden geldiği biçiminde bir algılama oluşuyor ise bu halde de dolaylı karıştırılma ihtimalinden söz edilir. Karıştırılma ihtimalinden bahsedilebilmesi için öncelikle önceki ve sonraki markalar arasındaki mal veya hizmet sınıflarının aynı ya da benzer olması gerekir. Mal veya hizmetlerin benzer olup olmadığının belirlenmesinde, karşılaştırılacak mal veya hizmetlerin benzer alıcı çevresine hitap edip etmediği, benzer ihtiyaçları karşılayıp karşılamadığı, aralarında hammadde-yarı mamül-mamül ürün ilişkisi bulunup bulunmadığı, birbirleri yerine ikame ya da tamamlayıcı ürün ya da hizmet olup olmadıkları, dağıtım kanallarının ortak olup olmadığı, marketlerde aynı reyon ya da raflarda satılıp satılmadıkları, aynı toptancılarda satılıp satılmadıkları gibi kriterler göz önünde tutulmalıdır. Sınıfsal benzerlik karşılaştırmasında gerek Nice sınıflandırması gerekse de ... tarafından çıkartılan sınıflandırma tebliğleri mahkemeler bakımından bağlayıcı değildir. Somut olayın özelliklerine göre .... tarafından çıkartılan sınıflandırma tebliğinde farklı sınıflarda yer almalarına rağmen ilgili alıcısı nezdinde karıştırmaya yol açacak nitelikteki ürün ve hizmet markalarının kapsadıkları mal ve hizmet sınıflarının benzer olarak değerlendirilmesi de mümkündür. Karıştırılma ihtimali bakımından sınıfsal benzerliğin söz konusu olması halinde önceki ve sonraki markanın aynı ya da benzer olup olmadıklarının incelenmesi gerekir. Markaların aynı ya da benzer olup olmadıkları incelenirken markayı oluşturan her bir unsura göre değil, bir bütün olarak karşılaştırılan markaların bıraktığı genel, global izlenim, markaların bütünü ile bıraktığı etki dikkate alınacaktır. Markalarda eğer tanımlayıcı unsurlar var ise bu unsurlar değerlendirme dışı bırakılacaktır. Global değerlendirmeye göre, karşılaştırılan markalar arasında karıştırılma ihtimalinin mevcut olup olmadığı incelenirken, ilgili alıcısı nezdinde bıraktıkları genel intibaya göre markaların benzer olup olmadığı, markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunup bulunmadığı, ortalama alıcısının algısının ve satın alma kararı verirken göstereceği özen ve dikkat derecesinin ne olduğu, markalar veya işletmeler arasında bağlantı ihtimalinin söz konusu olup olmadığı gibi hususlar incelenerek değerlendirme yapılmalıdır. Bu şekilde inceleme yapılırken, markanın toplumda ne kadar tanındığı, markaların ayırt edici unsurlarının neler olduğu, markanın hitap ettiği ürün ya da hizmetin tüketici kitlesinin kimler olduğu, bu kitlenin satın alma sürecinde göstermeleri beklenen dikkat ve algılama düzeyinin ne olduğu, mal veya hizmetin niteliğinin ve fiyatının ne olduğu, markanın ne kadar özgün, ayırt edici ya da tanımlayıcı olduğu, seri marka algılamasına yol açıp açmadığı gibi hususlar dikkate alınmalıdır. Belirtilen açıklamalar ışığında, tarafların iddia ve savunmaları, marka işlem dosyası, redde mesnet marka, hukuki nitelendirme hali hariç olmak üzere maddi vakıalara ilişkin tespitler barındıran bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Redde mesnet 2019/127103 sayılı marka davalı şirket adına tescilli iken Mersin 2.Noterliği'nin 19/09/2024 tarih 27419 numaralı "Marka Devir Sözleşmesi" ile ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ... ... ve ... ...'a devredildiği, devir işleminin .... siciline 23/09/2024 tarihinde kaydedildiği anlaşıldığından 6100 sayılı HMK m.125/1-a hükmü uyarınca davacı vekilinin redde mesnet markayı devralanlara husumet yöneltmesi nedeniyle adı geçen kişilerin davalı olarak davaya dahil edilmeleri sağlanmış ve yargılama bu şekilde yürütülmüştür. Dava tarihi itibariyle redde mesnet marka üzerinde davalı şirketin hak sahipliği bulunduğu anlaşıldığından, davalı şirketin pasif husumet ehliyetinin bulunmadığına yönelik itiraz yerinde bulunmamıştır. Söz konusu şirketin dava konusunu devreden olarak yargılama giderleri bağlamında hukuki sorumluluğu tayin edilmiştir. Dava konusu marka başvurusundan çıkartılan ve iş bu davaya konu olan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri." ile redde mesnet marka kapsamında yer alan "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri." aynı, aynı tür veya benzerdir. Zira bunlar aynı tür tüketici kesimine hitap ederler, aynı tür ihtiyaçları karşılarlar, aralarında rekabet veya birbiri yerine ikame imkânı bulunur, aynı tür teşebbüslerce tüketiciye arz edilirler. Dava konusu marka başvurusu incelendiğinde; lacivert ve kırmızı renklerden oluşan iç içe geçmiş dikdörtgen içinde lacivert renk ile "M" harfine yer verildiği, bu dikdörtgenin sağ ve sol cephelerinden laterale doğru uzanan birbirine yatay lacivert ve kırmızı doğrulara yer verildiği, dikdörtgenin alt kısmında ise lacivert renk ile "Mersinli" ibaresine yer verildiği müşahede edilmiştir. Redde mesnet marka incelendiğinde; kımızı renkli olup içi de kırmızı renk ile dolu elips bir düzlem içinde beyaz renk ile "... ..." ibaresine yer verildiği, bu ibarenin altında yine kırmızı renk ile dizayn edilmiş dalgalı bir şerit figürüne yer verildiği, bu şerit içinde beyaz renk ile "1967'den beri hizmetinizdeyiz" ibaresine yer verildiği müşahede edilmiştir. Markalar arasında müşterek olan unsur "..." sözcüğüdür. Markalarda yer alan renk, şekil ve yazım stilleri ile ek harf veya kelime unsurları farklıdır. "...", "...." iline eklenen "-Lİ" yapım eki ile oluşturulan ve Mersin ilinde doğmuş veya Mersin iline kayıtlı kişi anlamı kazanmaktadır. Dolayısıyla gerek başvuru markasının, gerekse redde mesnet markanın "...." iline eklenen yapım ekini müşterek olarak barındırdıkları söylenebilir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 26.11.1999 tarih, 1999/5790-9590 E.K. sayılı kararında, "... ülkemizdeki şehir, bölge veya maruf mahal isimlerinin tek bir sözcük olarak bir kişi lehine marka olarak tesciline olanak tanımak, bu isimlerin artık başkaları tarafından markalarında kullanılamayacağı sonucunu ortaya çıkaracaktır. Örnek verilmek gerekirse İstanbul, ... veya İzmir veya dava konusu olayda olduğu gibi İstanbul'un maruf bir ilçesinin adı olan sadece "Pendik" sözcüğünün bir kişi adına marka olarak tescil edilmesi halinde, bu sözcük artık bir kişinin tekelinde kalacak ve bu şekilde bir kamu adı başkaları tarafından markalarında kullanılamayacaktır. Zira, yerleşen uygulamaya göre, bu isim, markanın "kök" sözcüğü olacak ve iltibas iddiası ile diğer marka başvurularının önlenmesine neden teşkil edecektir. 556 sayılı KHK'nın genel amacı dikkate alındığında böyle bir imtiyazın kimseye tanınmaması gerekir. Bu şekildeki şehir, ilçe veya maruf yerleşim yerlerinin isimlerini teşkil eden sözcükler hangi ürünün markası olarak kullanılacak ise, onunla birlikte tesciline imkan verilmesinin anılan yasal düzenlemenin amacına daha uygun olduğu görüşünün benimsenmesi de bu şekilde böyle bir markayı kullanmak isteyenlerin menfaat dengelerinin korunması bakımından da uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Bu ilkeye göre, örneğin "İstanbul" ve "..." adları coğrafi işaretlerle karışmaya meydan vermeyecek şekilde, "İstanbul Şarabı", "Restaurant İstanbul", "... Pazarları" gibi kullanılacağı mamul veya hizmetin nevi ile birlikte ancak işaret olarak kullanılabilecek ve bunun sonucu marka olarak tescili mümkün olabilecektir." denilmiştir. O halde coğrafi yer adlarının, coğrafi işaret anlamını taşımamak kaydıyla, yanlarına ilave yapılması suretiyle marka olarak tescilinin mümkün olduğunun kabulü gerekir. Nitekim Yargıtay 11. HD'nin 04.06.2018 tarih, 2016/11850 E., 2018/4241 K. sayılı ilamında da, aynı ilkeler tekrar edilmiş ve kötü niyetli yapılmadığı sürece başkalarının da aynı coğrafi yer adını farklı bir takım eklerle marka olarak tescil ettirmesinin mümkün olduğu kabul edilmiştir. Belirtilen açıklamalara göre somut olayda yapılan değerlendirmede; Marka başvurusunda yer alan "...." sözcüğünün ülkemizdeki maruf coğrafi yer adlarından biri olan "...." iline ilişkin olduğu, ancak marka tescil başvurusunun salt "...." sözcüğünden oluşmadığı, bu sözcüğün yanına eklenen "Şekil" unsuru ve "M" logosu ile birlikte bir bütün oluşturduğu, dava konusu marka başvurusunun tertip tarzı, renk ve şekil unsurları ile ek harf unsurlarının, dava konusunu devralan davalı şahısların redde mesnet markasından farklı olduğu, davalı şahısların redde mesnet "...." ibaresini içeren markası karşısında, davacıya ait "M ..." ibareli marka başvurusunun tescili mümkündür. Zira davacı, redde mesnet markada da kullanılan "..." ibareli yer adını barındıran sözcüğü farklı tertip tarzı, renk, şekil ve ek harf ile marka olarak tescil ettirmek istemekte olup, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde söz konusu başvurunun tesciline engel bir durum bulunmamaktadır. Sonuç olarak; dava konusu marka başvurusu ile redde mesnet markayı devralan davalı şahıslara ait redde mesnet marka arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı kanaatine varılmıştır. Davacı vekili her ne kadar dava dışı kimselere ait olduğu belirtilen 2011/13499 sayılı markanın varlığından kaynaklı olarak iş bu davada nispi tescil engelinin bertaraf edilebileceğini ileri sürmüşse de, davacıya ait olmayan söz konusu markadan kaynaklı olarak, iş bu davaya konu marka tescil başvurusu bakımından nispi tescil engelini bertaraf edebilecek müktesep hak veya başkaca bir üstün hakkın söz konusu olmadığı kanaatine varılmıştır. Yukarıda izah edilen gerekçelerle; davanın kabulü ile, 2024-M-1671 sayılı YİDK kararının davacı aleyhine olan kısmının iptaline karar verilmiş, 6100 sayılı HMK m.125/1-a hükmü uyarınca redde mesnet markayı devreden davalı şirket de, diğer davalılar ile birlikte yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu tutulmuştur. Aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM: 1-Davanın KABULÜ ile; 2024-M-1671 sayılı YİDK kararının davacı aleyhine olan kısmının İPTALİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40 TL maktu karar ve ilam harcından peşin alınan 427,60 TL'nin mahsubu ile alınması gereken 187,80 TL'nin müteselsilen dava konusunu devren şirket, dava konusunu devralan şahıslar ve davalı ... tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine, 3-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar verildiği tarihte yürürlükte bulunan AAÜT m.3 hükmü gereği hesaplanan 40.000,00 TL vekalet ücretinin dava konusunu devren şirket, dava konusunu devralan şahıslar ve davalı ... alınarak davacıya verilmesine, 4-Davacı tarafından yapılan 427,60 TL peşin harç, 427,60 TL başvurma harcı, 60,80 TL vekalet harcı, 2.190,00 TL posta-tebligat masrafı olmak üzere toplam 3.106,00 TL yargılama giderinin dava konusunu devren şirket, dava konusunu devralan şahıslar ve davalı ... alınarak davacıya verilmesine, 5-Dava konusunu devreden davalı şirket, dava konusunu devralan davalılar ... ... ve ... ... ... tarafından yapılan 269,90 TL vekalet harç sarfiyatına ilişkin yargılama giderinin kendileri üzerinde bırakılmasına, 6-HMK m.333 hükmü gereği karar kesinleştiğinde artan avansın yatıran tarafa resen iadesine, Dair, davacı vekilinin, davalı kurum vekilinin, dava konusunu devreden davalı şirket, dava konusunu devralan ... ... ve ... ... ... vekilinin yüzüne karşı, dava konusunu devralan davalılar ... ..., ... ... ... ve ... ...'ın yokluğunda, HMK m.341 ve m.345 hükümleri gereği kararın taraflara tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde ... Bölge Adliye Mahkemesi ilgili hukuk dairesi nezdinde İSTİNAF yasa yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı.28/02/2025
Katip ...
E imzalıdır
Hakim ...
E imzalıdır