İlk Derece Mahkemesi ·

İlk Derece Mahkemesi 2023/75 E. 2024/389 K.

Mahkeme
İlk Derece Mahkemesi
Esas No
2023/75
Karar No
2024/389
Karar Tarihi

T.C. ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Esas-Karar No: 2023/75 Esas - 2024/389 TÜRK MİLLETİ ADINA

T.C. ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO : 2023/75 Esas KARAR NO : 2024/389

DAVA : Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali - Markanın Hükümsüzlüğü) DAVA TARİHİ : 14/02/2023 KARAR TARİHİ : 11/10/2024 GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 18/10/2024 Mahkememizde görülmekte bulunan Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali - Markanın Hükümsüzlüğü) davasının yapılan açık yargılamasının sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: DAVA: Davacı vekili 14/02/2023 tarihli dava dilekçesinde özetle; Davalı şahsın ... sayılı “...” ibareli marka başvurusuna müvekkili şirket tarafından itiraz edildiğini, itirazlarının nihai olarak ... ...’nın ... sayılı kararı ile yasaya aykırı olarak reddedildiğini, müvekkili şirketin Türkiye’nin üçüncü büyük sanayi kuruluşu olduğunu, müvekkili şirketin ticari başarısı ve tüketicide yarattığı güven neticesinde müvekkili ile özdeşleşmiş “...” markalarının tanınmış hale geldiğini, müvekkili markaları ile dava konusu markanın halk tarafından karıştırılmaya sebebiyet verir nitelikte olduğunu, markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, dava konusu markada yer alan “...” ibaresinin dava konusu mal ve hizmetler bakımından otomotiv ibaresinin kısaltması olan tanımlayıcı bir ibare olduğunu, dava konusu marka başvurusunun müvekkiline ait seri marka olduğunun zannedilmesi ihtimalinin oldukça yüksek olduğunu, müvekkili markasının özgün ve ayırt ediciliği son derece yüksek bir marka olduğunu, dava konusu marka ile müvekkili markalarının birebir aynı mal ve hizmetleri kapsadığını, müvekkili şirketin “...” markalarının 1993 yılından bu yana tescilli olduğunu, ... nezdinde ... sayı ile tanınmış marka statüsüne alındığını, dava konusu marka başvurusunun tescili halinde müvekkiline ait tanınmış markanın ayırt edici vasfının zedeleneceğini, davalı şahsın marka başvurusunda iyi niyetli olmadığını, dava konusu marka başvurusunun haksız rekabet oluşturduğunu beyanla; ... ...’nın ... sayılı kararının iptaline, davalıya ait ... sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir. CEVAP: Davalı ... vekili 03/03/2023 tarihli cevap dilekçesinde özetle; Davaya konu marka başvurusunun otomobil (...) ve parça (par) kelimelerinin bir araya özgün biçimde getirilmesiyle oluşturulduğunu, davacının markalarıyla kavramsal ve fonetik olarak belirgin şekilde farklı olduğunu, Kurul kararının usul ve yasaya uygun tesis edildiğini, taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak karıştırılma ve iltibas ihtimaline sebebiyet verecek düzeyde benzerlik bulunmadığını, tanınmış markaya dayalı ret koşullarının oluşmadığını, markalar benzer olmadığından tanınmışlık hususunun davaya etkili olmadığını, davacı tarafından tanınmış markaya dayalı beyanlarını tevsik edici delil sunulmadığını, davacının kötü niyete ilişkin iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, ... kararının yasaya uygun tesis edildiğini beyanla; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ..., davaya cevap dilekçesi ibraz etmediğinden 6100 sayılı HMK m.128 hükmü gereği, dava dilekçesinde ileri sürülen vakıaların tamamını inkâr etmiş sayılmıştır.

UYUŞMAZLIK: Dava, 5000 sayılı ..... Vekilliği ile Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun m.15/C hükmüne göre açılan ... Kararının İptali ve 6769 sayılı SMK m.25 hükmüne göre açılan Markanın Hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın; davalı kurumun tesis ettiği ... sayılı ... kararının davacının itirazlarının reddine ilişkin kısmının hukuka uygun olup olmadığı, davalı şahsa ait ... sayılı "..." ibareli marka başvurusu ile davacıya ait itiraza/hükümsüzlüğe mesnet markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunup bulunmadığı, davacı markalarının tanınmış olup olmadığı, davalı şahsın kötü niyetli olup olmadığı, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğünün gerekip gerekmediği hususlarına ilişkin olduğu tespit edilmiştir.

Davanın açılmasını müteakip tarafların dilekçeleri karşılıklı tebliğ olunmuş, sundukları deliller alınmış, marka tescil ve başvuru dosyası ile alâkalı kayıtlar getirtilmiş, dava şartları incelenmiş, ön inceleme duruşması yapılmış, hak düşürücü süre bakımından eksiklik bulunmadığı tespit edilmiş, taraflar sulhe teşvik olunmuş, arabulucuya gitme hakları hatırlatılmış, sonuç alınamaması üzerine uyuşmazlık konuları tespit edilmiş, tahkikat icra olunmasını müteakip, özel veya teknik hususların tespiti bakımından bilirkişi incelemesi yapılmış, 06/08/2015 tarih 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 201/2. maddesi hükmü de gözetilerek taraflara tahkikat ve yargılamanın geneliyle ilgili son sözleri de sorulmuş; sözlü iddia ve savunmada bulunma olanağı tanınmıştır. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: İşlem dosyasının tetkikinde; davalı şahsın ... sayılı "..." ibareli markanın tescili amacıyla 14.04.2021 tarihinde gerçekleştirdiği başvurunun yapılan ilk incelemeler sonrasında ...'nca 27.05.2021 tarih ve 373 sayılı .....'nde ilan edildiği, söz konusu ilana karşı davacı yanın 27.07.2021 tarihinde SMK m.6/1 ve m.6/5 hükümleri kapsamında ..... sayılı markaları mesnet göstererek itirazda bulunduğu, yayına yapılan itirazın ...'nca reddine karar verildiği, davacı şirketin 07.03.2022 tarihli yeniden itiraz dilekçesi ibraz ettiği, yeniden yapılan itirazı değerlendiren ... 'nun ... sayılı ... kararı ile itirazın reddine karar verdiği, iki aylık hak düşürücü süre içinde eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır. Dava konusu marka başvurusu 19.12.2022 tarihinde tescil edilmiştir. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6.maddesinin 1.fıkrasına göre; Tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedilir. Karıştırma ihtimali, ortalama tüketicilerin, her iki işaret arasında bir şekilde bağlantı kurmasıdır. Bu durum, bir mal veya hizmetin alıcısının bildiği veya duyduğu bir mal veya hizmeti aldığı zannı ile başka bir işletmenin aynı veya benzer malını ya da hizmetini alma ihtimali biçiminde tanımlanmaktadır. Karıştırılma ihtimali, iltibas kavramından daha geniş bir kavram olup, doğrudan ve dolaylı karıştırılma ihtimali olarak ikiye ayrılır. Bu ayrıma göre eğer mal veya hizmetin aynı işletmeden ileri geldiği yönünde bir algılama ortaya çıkıyor, yani bir işletmeye ait mal veya hizmet, başka bir işletmeye ait mal veya hizmet ile karıştırılıyor ve bu nedenle satın alınıyorsa doğrudan karıştırılma ihtimali söz konusudur. Buna karşın, eğer mal veya hizmetin markası birbirinden ayırt ediliyor ancak bunların aynı işletmenin markaları olduğu ya da bu mal veya hizmetin aralarında ekonomik veya idari bağlantı bulunan işletmelerden geldiği biçiminde bir algılama oluşuyor ise bu halde de dolaylı karıştırılma ihtimalinden söz edilir. Karıştırılma ihtimalinden bahsedilebilmesi için öncelikle önceki ve sonraki markalar arasındaki mal veya hizmet sınıflarının aynı ya da benzer olması gerekir. Mal veya hizmetlerin benzer olup olmadığının belirlenmesinde, karşılaştırılacak mal veya hizmetlerin benzer alıcı çevresine hitap edip etmediği, benzer ihtiyaçları karşılayıp karşılamadığı, aralarında hammadde-yarı mamül-mamül ürün ilişkisi bulunup bulunmadığı, birbirleri yerine ikame ya da tamamlayıcı ürün ya da hizmet olup olmadıkları, dağıtım kanallarının ortak olup olmadığı, marketlerde aynı reyon ya da raflarda satılıp satılmadıkları, aynı toptancılarda satılıp satılmadıkları gibi kriterler göz önünde tutulmalıdır. Sınıfsal benzerlik karşılaştırmasında gerek Nice sınıflandırması gerekse de ... tarafından çıkartılan sınıflandırma tebliğleri mahkemeler bakımından bağlayıcı değildir. Somut olayın özelliklerine göre ... tarafından çıkartılan sınıflandırma tebliğinde farklı sınıflarda yer almalarına rağmen ilgili alıcısı nezdinde karıştırmaya yol açacak nitelikteki ürün ve hizmet markalarının kapsadıkları mal ve hizmet sınıflarının benzer olarak değerlendirilmesi de mümkündür. Karıştırılma ihtimali bakımından sınıfsal benzerliğin söz konusu olması halinde önceki ve sonraki markanın aynı ya da benzer olup olmadıklarının incelenmesi gerekir. Markaların aynı ya da benzer olup olmadıkları incelenirken markayı oluşturan her bir unsura göre değil, bir bütün olarak karşılaştırılan markaların bıraktığı genel, global izlenim, markaların bütünü ile bıraktığı etki dikkate alınacaktır. Markalarda eğer tanımlayıcı unsurlar var ise bu unsurlar değerlendirme dışı bırakılacaktır. Global değerlendirmeye göre, karşılaştırılan markalar arasında karıştırılma ihtimalinin mevcut olup olmadığı incelenirken, ilgili alıcısı nezdinde bıraktıkları genel intibaya göre markaların benzer olup olmadığı, markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunup bulunmadığı, ortalama alıcısının algısının ve satın alma kararı verirken göstereceği özen ve dikkat derecesinin ne olduğu, markalar veya işletmeler arasında bağlantı ihtimalinin söz konusu olup olmadığı gibi hususlar incelenerek değerlendirme yapılmalıdır. Bu şekilde inceleme yapılırken, markanın toplumda ne kadar tanındığı, markaların ayırt edici unsurlarının neler olduğu, markanın hitap ettiği ürün ya da hizmetin tüketici kitlesinin kimler olduğu, bu kitlenin satın alma sürecinde göstermeleri beklenen dikkat ve algılama düzeyinin ne olduğu, mal veya hizmetin niteliğinin ve fiyatının ne olduğu, markanın ne kadar özgün, ayırt edici ya da tanımlayıcı olduğu, seri marka algılamasına yol açıp açmadığı gibi hususlar dikkate alınmalıdır. Belirtilen açıklamalar ışığında, tarafların iddia ve savunmaları, marka işlem dosyası, itiraza/hükümsüzlüğe mesnet markalar, hukuki nitelendirme hali hariç olmak üzere maddi vakıalara ilişkin tespitler barındıran bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Mahkememizce aldırılan bilirkişi raporunda tablolaştırıldığı üzere; dava konusu marka başvurusu, 35. sınıfta yer alan hizmetler bakımından tescil edilmek üzere başvuruya konu edilmiştir. Davacıya ait markalar ise; 01, 02, 03, 04, 06, 07, 08, 09, 11, 12, 16, 17, 20, 27, 35, 37, 39, 42. sınıf mal ve hizmetlerde tescillidir. Bilirkişi raporunda yer verilen tabloda, aynı/aynı tür hizmetler kırmızı renk ile, benzer mal ve hizmetler ise altı çizili olarak işaretlenmiştir. Buna göre; dava konusu marka kapsamında yer alan 35/1-4 alt sınıf hizmetler ile 04, 07, 12. sınıf emtiaların satışına yönelik 35/5 alt sınıf hizmetler, hali hazırda davacı şirket markalarında yer almaktadır. Dolayısıyla, bu hizmetler bakımından, taraf markaları arasında ayniyet oluşmuştur. Dava konusu marka kapsamında yer alan (01, 02, 03, 04, 06, 07, 08, 09, 11, 12, 16, 17, 20, 27. sınıf emtiaların satışına yönelik) 35/05 alt sınıf hizmetler ile davacı markalarında yer alan 01, 02, 03, 04, 06, 07, 08, 09, 11, 12, 16, 17, 20, 27. sınıf emtialar, benzer/ilişkili mal ve hizmetlerdir. Zira bir malın üretilmesinin doğal sonucu, o malın pazarlanmasıdır. Dolayısıyla bahsi geçen emtialar ile bunların perakendeciliği hizmetleri arasında tamamlayıcılık ilişkisi söz konusu olup, bu mal ve hizmetler tüketici nezdinde benzerdir. Sonuç olarak, dava konusu marka kapsamında yer alan 35/1-4 alt sınıf hizmetler ile 01, 02, 03, 04, 06, 07, 08, 09, 11, 12, 16, 17, 20, 27. sınıf emtiaların satışına yönelik 35/05 alt sınıf hizmetler bakımından, taraf markaları arasında “emtiaların aynı veya benzer olması” şartının sağlandığı kanaatine varılmıştır. Dava konusu marka başvurusu; “..." ibaresinden oluşan bir kelime markasıdır. Marka kapsamında herhangi bir renk ya da ... unsuru kullanılmamıştır. Dava konusu markada yer alan “...” ibaresi, bir bütün olarak markanın esas unsuru olarak algılanabilecek niteliktedir. Davacıya ait markalar ise; “...” ibaresini ortak olarak içeren markalardır. Bir kısım markada “...” ibaresinin sol tarafında bir ... unsuru kullanılmış, bir kısım markada ise “.....” gibi tali unsurlara yer verilmiştir. Davacının bir kısım markasında ise “.....” gibi tanımlayıcı olmayan, ayırt edici niteliği bulunan ikinci bir esas unsura yer verilmiştir. Davacı markalarının bir kısmı sarı arka plan üzerine mavi renk ile yazılmış, bir kısmı ise beyaz arka plan üzerine siyah renkle yazılmıştır. Davacı markalarının esas unsuru “...” ibaresi olup, bu ibare anlamı olan bir ibare değildir. “...” şeklinde telaffuz edilmektedir. Taraf markaları global olarak karşılaştırıldığında; her ne kadar dava konusu marka kapsamında yer alan bir kısım hizmetler bakımından karşılaştırılan markalar arasında emtia ayniyeti veya benzerliği şartı oluşmuşsa da, dava konusu markanın esas unsurunun bir bütün olarak "..." sözcüğünden oluştuğu, "..." şeklinde telaffuz edileceği, davacıya ait markaların esas unsurunun ise "..." sözcüğünden oluştuğu, "..." şeklinde telaffuz edileceği, "..." ibaresi her ne kadar dava konusu markanın içinde bulunsa da, bu ibarenin, dava konusu markada ayrı ve bağımsız olarak algılanabilir nitelikte olmadığı, markanın genel görünümü içinde "..." ibaresi içinde eriyerek kaynaştığı, Avrupa Birliği Genel Mahkemesi vermiş olduğu bir kararında; "....." ibareli marka ile itiraza mesnet markayı oluşturan "..." ibareli marka arasında benzerlik bulunmadığı, slogan markası içerisinde yer alan "..." kelimesinin tek başına ayırt ediciliğinin bulunmadığı, diğer kelime unsurları ile birlikte bir bütün olarak algılandığı, slogan içerisinde yer alan ancak slogan içinde ayrıca ayırt ediciliği bulunmayan bu kelime nedeniyle iltibas tehlikesinin oluşmayacağının kabul edildiğini belirttiği (.....), somut olayda da benzer bir durumun mevcut olduğu, dava konusu markada bulunan "-..." kalıbının, "..." sözcüğü içinde kaynaştığı, "..." sözcüğünün bilinen bir anlamının bulunmadığı, bu sözcük ile "..." markaları arasında umumi intiba olarak benzerlik bulunmadığı, ayrıca; ....Hukuk Dairesi'nin başka bir uyuşmazlığa ilişkin olarak vermiş olduğu onama kararında; "..." markalarının “orijinal parça/yedek parça” anlamını telmih etmesi nedeniyle 12. sınıftaki mallar yönünden tanımlayıcılığa yakın bulunduğu hususunun benimsenerek iltibas tehlikesinin dar yorumlandığının müşahede edildiği (.....), davacı yan her ne kadar emsal olarak ......FSHHM'nin 20/03/2024 tarih ..... sayılı kararını ibraz etse de, söz konusu kararın kesinleştiğine yönelik herhangi bir bulgunun dosya kapsamında bulunmadığı, buna göre, daha önce davacıya ait "..." esas unsurlu markaları gören, işiten, bu markalı mal ve hizmetlerden yararlanan gerek makul derecede bilgili, dikkatli ve ihtiyatlı ortalama tüketici kesiminin, gerekse daha dikkatli ve bilinçli tüketici kesiminin, daha sonra davaya konu "..." markasını davaya konu hizmetler üzerinde gördüğünde ya da işittiğinde, bu hizmetlerden faydalanmak için ayıracağı sınırlı süre içerisinde, bu markayı davacıya ait markalardan farklı bir marka olarak algılayacağı gibi marka sahipleri arasında idari veya ekonomik bir bağlantı da kurmayacağı, dolayısıyla karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı kanaatine varılmıştır. SMK m.6/5 hükmüne göre; Tescil edilmiş veya tescil başvurusu daha önceki tarihte yapılmış bir markanın, Türkiye’de ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hâllerde, aynı ya da benzer markanın tescil başvurusu, haklı bir sebebe dayanma hâli saklı kalmak kaydıyla, başvurunun aynı, benzer veya farklı mal veya hizmetlerde yapılmış olmasına bakılmaksızın önceki tarihli marka sahibinin itirazı üzerine reddedilir. SMK m.6/5 hükmü uyarınca; önceki tarihli tescil edilmiş veya tescil başvurusu yapılmış olan bir marka, Türkiye'de ulaştığı tanınmışlık düzeyi sebebiyle, aynı veya benzeri sonraki tarihli marka başvurusunun, aynı veya farklı nitelikteki mal ya da hizmetlere ilişkin tescil talebinin reddini talep edebilir. Bir markanın sadece tanınmış marka niteliğini haiz olması, otomatik olarak o markanın farklı türdeki mal veya hizmetlere ilişkin olarak sonraki tarihli marka başvurusunu engelleme hakkı bahşetmez. Tanınmış marka hakkı sahibinin genişletilmiş korumadan yararlanabilmesi için; A) Tanınmış markanın itibarından haksız yarar elde edilmesi, B) Tanınmış markanın itibarına zarar verilmesi, C) Tanınmış markanın ayırt edici karakterinin zedelenmesi, olasılıklarından en az birinin gerçekleşmesi veya gerçekleşme ihtimalinin bulunması gereklidir. Ayrıca, sonraki tarihli marka başvuru sahibinin, marka başvurusunda haklı bir nedeninin de bulunmaması gerekir. Tanınmışlık, statik ve dogmatik bir durum değildir. Aksine; sürekli güncellenen, dalgalanabilen, bir çok değişkene bağlı dinamik bir süreci içinde barındırır. Bir markanın tanınmış marka niteliğinde olup olmadığı; a)Toplumun ilgili kesimince markanın tanınma düzeyi, b) Markanın kullanıldığı coğrafi alan, kullanım süresi ve yoğunluğu, c)Marka promosyonlarının ve reklamlarının süresi, yoğunluğu, hedef aldığı alan, d)Markanın tesciller veya tescil başvuruları ile korunduğu coğrafi alanın büyüklüğü, e) Markanın resmi mercilerce tanınmışlığına delalet eden karar ve uygulamaları, f) Markanın ekonomik değeri, g) Markanın hitap ettiği mal veya hizmetlerin pazar payı, gibi tahdidi olmayan kriterler dikkate alınmak suretiyle, yapılacak global bir değerlendirme neticesinde her somut olayda ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Hemen belirtilmelidir ki; bir markanın tanınmış marka niteliğini haiz olmasının; yukarıda yer verilen tüm kıstasların sağlanması gerektiğini şart koşmadığı gibi, yukarıda yer verilen kıstaslardan yalnızca birinin gerçekleşmesinin mutlak anlamda ilgili markayı tanınmışlık seviyesine çıkaracağını da göstermez. Burada önemli olan husus; her somut olayda, yukarıda yer verilen kıstaslardan da yararlanarak, global bir değerlendirme yapılması, bunun sonucunda tanınmışlık vasfı ve varsa bu tanınmışlığın etki alanının belirlenmesidir. Tanınmış markanın itibarından haksız yararlanılmasından söz edilebilmesi için; tanınmış markanın iyi şöhret ve itibar sahibi olması, ilgili tüketici kesimi nezdinde markanın olumlu bir imajının olması gerekir. Bu nedenle imaj transferine konu olabilecek sonraki tarihli marka başvurusunun, tanınmış markanın itibarından haksız yararlanma tehlikesi doğurabileceği söylenebilir. Burada önemli olan, sonraki tarihli markayı gören tüketicinin, önceki tarihli tanınmış markanın kendi zihninde oluşturduğu olumlu imaj ile sonraki tarihli marka arasında bir bağlantı (link) kurması, imaj transferi ihtimalinin bulunması, böylece tanınmış markanın olumlu imajının sağladığı kolaylıktan yararlanarak sonraki tarihli marka başvuru sahibinin ticari avantaj sağlama ihtimalinin bulunmasıdır. Böylece, sonraki tarihli marka başvuru sahibi, tanınmış marka sahibinin uzun uğraşlar sonucu oluşturduğu kalite ve güven birikiminden parazitvari yararlanarak, kendi lehine haksız bir avantaj sağlayacaktır. Tanınmış markanın itibarına zarar verilebilmesi için; Tanınmış markanın, arzu edilmeyen olumsuz imaj tehlikesine maruz kalacağı bir hal olasılığı içerisinde bulunması gerekmektedir. Tanınmış markanın itibarının zarar görme tehlikesi altında bulunup bulunmadığı incelenirken, tescile konu mal ve hizmetlerin kapsamı dikkate alınmalıdır. Örneğin; tanınmış bir içecek markasının, aynı veya benzerinin tuvalet temizliği emtialarında marka olarak kullanılması halinde, böyle bir olumsuz imaj tehlikesi söz konusu olabilir. Tanınmış markanın ayırt etme gücünün zedelenmesi için; Sonraki tarihli marka başvurusu nedeniyle, tanınmış markanın ayırt etme gücünün zayıflaması ve bu suretle markanın reklam değerinin düşme ihtimali bulunmalıdır. Tanınmışlık derecesi ve karşılaştırılan markaların hitap ettiği mal veya hizmetlerin birbirleri ile yakınlığı arttıkça, markanın ayırt ediciliğinin zedelenmesi ihtimali de artmaktadır. Bu durumda, markanın muhatap çevresi, sonraki tarihli marka nedeniyle, önceki markanın artık sadece tanınmış marka sahibine ve onun ürünlerine ait olmadığı kanısına varmaktadır. Somut olayda yapılan değerlendirmede; davacı şirket, ... nezdinde yaptığı itiraz aşamasında ve dava aşamasında “...+...” markasının tanınmış marka olarak sicile kayıtlı olduğunu ifade etmiş olup, bu kapsamda yapılan araştırmada, “...+...” ibaresi için ... sayı ile tanınmış marka tescili için 08.06.2012 tarihinde başvuru yapıldığı, bu başvurunun kabul edildiği tespit edilmiştir. Davacı taraf, dava aşamasında ise aşağıdaki belgeleri dosyaya sunmuştur: • ... markasının kullanımını gösterir ürün bültenleri, • ... markasına ilişkin haber ve kampanyalar. Dava aşamasında sunulan belgelerin, markaların olağan kullanımını gösterir belgeler olduğu, tanınmışlığın ispatı için yeterli olmadığı, davacının "...” ibareli markasını “araç yedek parça” sektörü bakımından kullandığı, davacıya ait tanınmış marka kaydına dair tescil bilgisinin başvuru tarihinin 2012 olduğu, tanınmışlığın dava konusu markanın tescil başvurusu tarihinde devam ettiğini gösterir yeterli belgenin dosya kapsamında bulunmadığı, davacıya ait marka tanınmış kabul edilse dahi dava konusu markanın, davacıya ait marka ile benzer olmadığı, dolayısıyla davalıya ait markanın, davacıya ait markanın ayırt edicilik karakterine ve itibarına zarar vermesi ve tanınmışlığından haksız yarar sağlanması ihtimallerinin somut olay bakımından mevcut olmadığı kanaatine varılmıştır. SMK m.6/9 hükmüne göre; Kötü niyetle yapılan marka başvuruları itiraz üzerine reddedilir. Kötü niyetli marka başvurusu; Kişiyi, hukuk düzeninin tescil ile elde edilecek hakları kullanması amacı taşımaksızın, hukuka ve ahlaka aykırı olarak, bu hakların hukuk düzenince tasvip edilemeyecek şekilde başka amaçlarla kullanılması olarak tanımlanabilir. Hangi hallerde kötü niyetli olarak marka başvurusunda bulunulmuş sayılacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamakla birlikte, genel olarak markayı kullanmaktan ziyade şantaj veya başkasından haksız para elde etmek veya başkalarının ticaretine engel olmak gibi amaçlarla yapılan marka başvuruları kötü niyetle yapılmış başvuru olarak kabul edilmektedir. Kanunun ayrıca müeyyideye bağladığı hususlar tek başına kötü niyet emaresi olarak kabul edilmez. Zira Kanun tarafından zaten müeyyidesi gösterilmiş marka başvuruları için ayrıca kötü niyeti de sebep göstermek doğru görülmemektedir. (.....) Somut olayda; davaya konu marka ile itiraza/hükümsüzlüğe mesnet markaların iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, bunun haricinde davalı şahsın kötü niyetle hareket ettiğini gösterir somut olgu da ileri sürülmediğinden kötü niyet iddiasına dayalı istemler yerinde bulunmamıştır. Yukarıda izah edilen gerekçelerle; davanın reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

HÜKÜM: 1-Davanın REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60 TL maktu karar ve ilam harcından peşin alınan 179,90 TL'nin düşümü ile alınması gereken 247,70 TL'nin davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, 3-Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar verildiği tarihte yürürlükte bulunan AAÜT m.3 hükmü gereği hesaplanan 40.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'e verilmesine, 4-Davacı tarafından yapılan 179,90 TL peşin harç, 179,90 TL başvurma harcı, 86,40 TL vekalet harcı, 45,42 TL dosya kapağı masrafı, 39.504,00 TL basın ilan kurumu masrafı, 7.500,00 TL bilirkişi ücreti, 621,00 TL posta-tebligat masrafı olmak üzere toplam 48.116,62 TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 5-HMK m.333 hükmü gereği karar kesinleştiğinde artan avansın yatıran tarafa re'sen iadesine, Dair, davacı vekilinin ve davalı kurum vekilinin yüzüne karşı, davalı ...'ın yokluğunda, HMK m.341 ve m.345 hükümleri gereği kararın taraflara tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde ..... Bölge Adliye Mahkemesi ilgili hukuk dairesi nezdinde İSTİNAF yasa yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı.11/10/2024

Katip ..... E imzalıdır

Hakim ..... E imzalıdır

Atıf: İlk Derece Mahkemesi, E. 2023/75, K. 2024/389, T. 11.10.2024, www.arakarar.com/karar/ilk-derece-karar-2023-75-e-2024-389-k-205c98bb48c3