Danıştay · 7. Daire
Danıştay 7. Daire 2024/2452 E. 2025/1335 K.
- Mahkeme
- Danıştay
- Daire
- 7. Daire
- Esas No
- 2024/2452
- Karar No
- 2025/1335
- Karar Tarihi
T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2024/2452 Karar No : 2025/1335
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Kimya Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına 29/06/2022 ila 29/12/2022 tarihleri arasında tescilli 10 adet serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen muhtelif GTİP’li eşyalar için 31/12/2020 tarih ve 3. mükerrer 31351 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2020/3351 sayılı İthalatta İlave Gümrük Vergisi Uygulanmasına İlişkin Karar uyarınca ödenen ilave gümrük vergilerinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 211. maddesi kapsamında geri verilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin karara vaki itirazın kesin olmayan cevapla reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacı adına tescilli muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri içeriği eşyalar için fazladan ödendiği ileri sürülen toplam 1.184.386,00 TL ilave gümrük vergisinin iadesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işleme karşı yapılan itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali ve söz konusu tutarın tecil faizi ile birlikte iadesi istemiyle görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmakta ise de; ilave gümrük vergisinin yeni bir vergi değil, 474 sayılı Gümrük Giriş ve Tarife Cetveli Hakkında Kanun'un 2. maddesi uyarınca Bakanlar Kuruluna (Cumhurbaşkanına) verilen yetkiye dayanılarak mevcut gümrük vergisi oranlarında değişiklik yapılması niteliğinde ilave vergi olduğu, bu bağlamda Anayasa'nın 73. maddesinde ifadesini bulan "verginin yasallığı" ilkesine aykırılığının bulunmadığı, ayrıca Kanun'da yapılabilecek değişikliğin aşağı ve yukarı sınırlarının da açıkça gösterilmiş olması karşısında "verginin belirliliği ilkesi"ne de aykırılık taşımadığı, olayda, 474 sayılı Kanunla verilen yetki uyarınca Kanun'da gösterilen hadlerin de aşılmaması suretiyle uygulanan ilave gümrük vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı, adına tescilli beyannamelerin bir kısmında gümrük vergisi oranının %0 ilave gümrük vergi oranının ise %20 olarak uygulandığı, 474 sayılı Kanun'un 2. maddesi gereğince gümrük vergisi oranı %0 olan eşyadan ilave gümrük vergisi alınmaması gerekirken %20 ilave gümrük vergisi ödenmek zorunda bırakıldığı, bir kısım beyannamelerde ise gümrük vergisi oranının %2,20 ilave gümrük vergisi oranının ise %20 uygulandığı yine 474 sayılı Kanun'un 2. maddesi gereğince gümrük vergisi oranı %2,20 olan eşyanın ilave gümrük vergisinin maksimum %3,30 olması gerekirken %20 oranında uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. ...TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.