Danıştay 10. Daire 2021/5874 E. 2025/3014 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ONUNCU DAİRE Esas No : 2021/5874 Karar No : 2025/3014

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Müdürlüğü / ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN_KONUSU : Davacı tarafından, Şırnak ili, Silopi ilçesi, ... köyü,.. parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan dinlenme tesisinin Cizre - Silopi karayolu yapım çalışması sırasında bir bölümünün yıkılması ve tesise girişin imkansız hale gelmesi nedeniyle kullanılamadığından bahisle, 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, .... İdare Mahkemesince; Danıştay Onuncu Dairesinin 16/09/2020 tarih ve E: 2015/3349, K:2020/3036 sayılı bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; kararın kısmen bozulduğu, mahkemece davanın tamamının reddedilmesinin hatalı olduğu, idarenin hizmet kusurunun bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ... DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 16/09/2020 tarih ve E: 2015/3349, K:2020/3036 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davacının temyiz isteminin REDDİNE, 2.. .... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K... sayılı temyize konu kararının ONANMASINA, 3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/06/2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(X) - KARŞI OY :

Davacı tarafından, Şırnak ili, Silopi ilçesi, ... köyü, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan dinlenme tesisinin Cizre - Silopi karayolu yapım çalışması sırasında bir bölümünün yıkılması ve tesise girişin imkansız hale gelmesi nedeniyle kullanılamadığından bahisle, 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının zararını istediği dinlenme tesisinin bulunduğu taşınmazın, Silopi Belediye Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı yazısında, 1984 tarihinde yapılmış olan şehir imar planının sınırları dışında kaldığının, 2006 yılında yapılmış olan şehir imar planında ise imar planı sınırları içerisinde kaldığının belirtildiği, Karayolları Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısında; Silopi Belediyesinden yolun durumunun sorulduğu, Belediye tarafından 2006 yılı imar durumuna göre tesisin ön kısmının yol yapım çalışmalarının yapıldığı tarihte imar planı içerisinde kaldığının ve bu kısmın yola terk edildiğinin belirtildiği, davacı tarafından söz konusu tesise ait işyeri açma ve çalıştırma izin belgesinin 31/01/2002 tarihinde, işletme açılış ruhsatnamesinin ise 30/07/2002 tarihinde alındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; davacının dava konusu tesise ait işyeri açma ve çalışma ruhsatının tesisin önünün imar planında yola terk edilmeden önceki bir tarihte alındığı görüldüğünden davacının zararlarının tazmin edilmesi gerekmektedir. Bu itibarla; davacının maddi zararının karşılanması gerektiği oyuyla aksi yöndeki Daire kararına katılmıyorum.