Danıştay 10. Daire 2021/964 E. 2025/3105 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ONUNCU DAİRE Esas No : 2021/964 Karar No : 2025/3105

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : Kendi adına asaleten çocukları ..., ... ve ...'a velayeten ... VEKİLİ : Av. ...

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : .. Bakanlığı VEKİLİ : I. Hukuk Müşaviri Yard. ...

İSTEMİN_KONUSU : Davacılardan ...'nın eşi, diğer davacıların babası olan ...’nın, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapmakta iken Siverek İlçesinde meydana gelen bir kavgaya müdahale ederken açılan ateş sonucu 13.06.2009 tarihinde hayatını kaybetmesi nedeniyle ... için 150.000 TL maddi, 100.000 TL manevi, diğer davacılardan her biri için de 40.000 TL maddi, 50.000 TL manevi olmak üzere uğranıldığı ileri sürülen toplam 270,000 TL maddi ve 250.000 TL manevi zararın yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,.... İdare Mahkemesince ... tarih ve E..., K:... sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, çocukların yüksek öğrenimde okuyacakları ve 25 yaşına kadar destek göreceklerinin değerlendirilmesi gerektiği, yetiştirme giderlerinin hesaplamaya dahil edilmemesi ve tazminattan düşülmemesi, idareye başvuru tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği, manevi tazminat miktarının az olduğu ileri sürülmektedir. Davalı İdare tarafından, davacılara ödenen nakdi tazminat ve bağlanan aylıkların maddi ve manevi tazminatların karşılığı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından davalı idarenin temyiz talebinin reddi gerektiği, davalı idarece davacıların temyiz talebinin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ :... DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın kısmen Danıştay Onuncu Dairesi'nin 22/11/2013 tarih ve E:2013/1215, K:2013/8336 sayılı bozma kararına uyularak verildiği, temyize konu kararın vekalet ücretine yönelik ısrar kısmının ise Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 27/06/2019 tarih ve E:2018/2417, K:2019/3339 sayılı kararıyla onandığı anlaşıldığından, tarafların temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Tarafların temyiz istemlerinin REDDİNE, 2. .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E..., K:... sayılı temyize konu kararının ONANMASINA, 3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, 4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/06/2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.