Bölge Adliye Mahkemesi ·
Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1685 E. 2026/1594 K.
- Mahkeme
- Bölge Adliye Mahkemesi
- Esas No
- 2026/1685
- Karar No
- 2026/1594
- Karar Tarihi
T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2026/1685 KARAR NO : 2026/1594
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İZMİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ ESAS NO : 2026/327 D.İş KARAR NO : 2026/327 TALEP TARİHİ : 06/10/2026 KARAR TARİHİ : 07/10/2026 TALEP : İhtiyati Haciz KARAR TARİHİ : 10.11.2026 KARARIN YAZ. TARİH: 10.11.2026
İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2026/327 D.İş. Esas 2026/327 Karar sayılı ve 07/10/2026 tarihli kararının, istinaf başvurusu yoluyla incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, dairemize gönderilen dosya incelendi, dosya içeriğine göre incelemenin duruşmasız olarak yapılması uygun görülmekle, gereği konuşulup düşünüldü. İDDİA VE İSTEK: İhtiyati haciz isteyen vekili dava dilekçesinde özetle; "Taraflar arasındaki eser sözlemesi gereğince müvekkilinin karşı taraftan 5.800.000 TL miktarlı alacağının bulunduğu, bu konudaki faturaların hiçbir hukuki mesnet gösterilmeksizin iade edildiği ve muaccel borcun ödenmekten kötüniyetli olarak imtina edildiği, ayrıca alacaklıdan mal kaçırma girişimlerinin bulunduğu" iddiası ile, İİK 257 ve 258.maddeleri kapsamında karşı tarafın taşınır ve taşınmaz malları ile banka hesapları ve 3.kişilerdeki hak ve alacakları üzerine 5.800.000,00 TL üzerinden ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini istemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI: İlk derece mahkemesinin 07/10//2026 tarih ve 2026/327 D.İş. Esas, 2026/327 Karar sayılı kararında özetle; "Talep konusu alacağın varlığı ve miktarının belirlenmesinin yargılamayı gerektirdiği" gerekçesi ile ihtiyati haciz isteğinin reddine karar verilmiştir. İSTİNAF NEDENLERİ: İstek sahibi vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; "Taraflar arasındaki ticari ilişki ve işin eksiksiz ifasının sabit olduğunu, eser sözleşmesinin kanunen hiç bir şekil şartına bağlı olmadığını, işin teslimi ile alacağın muaccel hale geldiğini, ihtiyati haciz yargılamasında kesin ispat değil, yaklaşık ispat koşullarının arandığını, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesinin ihtiyati hacze engel teşkil etmediğini, borçlunun menfaatinin teminat ile güvenceye alınmakta olduğunu" ifade ederek, kararın kaldırılmasına ve ihtiyati hacze karar verilmesini istemiştir. DEĞERLENDİRME: İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; HMK.nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı yönü gözetilerek yapılan inceleme sonucunda, aşağıdaki değerlendirmeler yapılmıştır: İstek, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak iddiasına dayalı ihtiyati hacze ilişkindir. İhtiyati haciz; 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 257. maddesinde, “Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir. Vadesi gelmemiş borçtan dolayı yalnız aşağıdaki hallerde ihtiyati haciz istenebilir: 1–Borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa; 2–Borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeğe, kaçırmağa veya kendisi kaçmağa hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklının haklarını ihlâl eden hileli işlemlerde bulunursa; Bu suretle ihtiyati haciz konulursa borç yalnız borçlu hakkında muacceliyet kesbeder.” 258. maddesinde, “İhtiyati hacze 50 nci maddeye göre yetkili mahkeme tarafından karar verilir. Alacaklı alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeğe mecburdur. Mahkeme iki tarafı dinleyip dinlememekte serbesttir. İhtiyatî haciz talebinin reddi halinde alacaklı istinaf yoluna başvurabilir. Bölge adliye mahkemesi bu başvuruyu öncelikle inceler ve verdiği karar kesindir.” düzenlemeleri mevcuttur. İhtiyati haciz kararı verilmesinin yasal koşulları İİK'nun 257. maddesinde düzenlenmiş olup, talepte bulunan alacaklı tarafından, alacağın varlığı ve miktarı hususunda, yaklaşık ispat olgusunun yerine getirilmesi gerekmektedir. İİK'nun 258. maddesi uyarınca, alacaklının alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek delilleri göstermesi mecburdur. Tarafların iddia ve savunmalarının gerçekliği ve haklılığı yapılacak olan yargılama sonunda ortaya çıkacak ise de, ihtiyati haciz kararı verilmesinin talep edildiği tarih itibariyle ihtiyati haczin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir. Eldeki davada; taraflar arasındaki eser sözleşmesi gereğince, rehinle temin edilmemiş muaccel bir alacak bulunduğu iddia edilerek, mal kaçırmanın önüne geçilmesi için ihtiyati haciz istenmekte ise de, iddia konusu alacağın varlığı ve miktarı tamamen yargılamayı gerektirmekte olup, muaccel bir alacağın varlığına dair "Yaklaşık ispat" verileri bulunmamaktadır. Buna göre İİK.'nın 257 ve devamı maddelerindeki ihtiyati haciz yasal koşulları oluşmamıştır. Mahkemece isteğin reddine karar verilmesi doğrudur. Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosya kapsamı, mahkeme gerekçesi ve yapılan değerlendirmeye göre mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun olup, davacı istinaf kanun yoluna başvurusunun HMK'nın 353/(1)/b-1. Maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur. HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2026/327 D.İş. Esas 2026/327 Karar sayılı ve 07/10/2026 tarihli kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davacı vekilinin bu ara karara karşı yapmış olduğu istinaf kanun yoluna başvurusunun, 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verildiğinden, alınması gereken 1.206,00 TL ihtiyati tedbire ilişkin istinaf karar harcından peşin alınan 732,00 TL harç bedelinin mahsubu ile kalan 474,00 TL'nin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına, 3-Davacı vekili tarafından yatırılan 2.002,00 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, 4-Kararın, ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 2004 sayılı İİK'nın 258/(3) ve 6100 sayılı HMK'nın 362/(1)-f maddeleri uyarınca kesin olmak üzere 10.11.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.