Bölge Adliye Mahkemesi ·
Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1157 E. 2026/1230 K.
- Mahkeme
- Bölge Adliye Mahkemesi
- Esas No
- 2026/1157
- Karar No
- 2026/1230
- Karar Tarihi
T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ Esas No: 2026/1157 - Karar No:2026/1230
T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ DOSYA NO : 2026/1157 KARAR NO : 2026/1230 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R
BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ ARA KARAR TARİHİ : 22.09.2026 ESAS NUMARASI : 2026/763
İHTİYATİ HACİZ TALEP EDEN DAVACI :
KARŞI TARAF/DAVALILAR : VEKİLİ :
DAVANIN KONUSU : İtirazın İptali (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan) TALEP KONUSU : İhtiyati Haciz
KARAR TARİHİ : 12/11/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 12/11/2026 Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin davada mahkemece verilen ara kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili: Davalı şirketlerin oluşturduğu Adi Ortaklığın T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı'nca ihale olunan Ankara-İzmir Yüksek Hızlı Tren Yapım İşi'nin yüklenicisi olduğunu, anılan proje kapsamında, müvekkili ile Adi Ortaklık arasında 01.02.2025 tarihli Toprak İşleri Yapım İşi Sözleşmesi akdedilmiş olup, müvekkili şirketin sözleşme ile yüklendiği edimi tam ve eksiksiz olarak ifa ettiğini, sözleşmenin 10.3 maddesinde yer alan düzenlemeye göre, aylık hakedişlerin onaylanarak faturalandırılmasını müteakip 60 gün içerisinde ödemenin yapılması kararlaştırılmış ise de, davalı şirketlerin oluşturduğu adi ortaklığın ödeme yükümlülüğünü ihlal ettiğini, nitekim sözleşmenin anılan hükmü kapsamında düzenlenen hakedişler ve ilgili faturalar ile nihai duruma ilişkin muavin defter kaydı kapsamıyla sabit olduğu üzere, müvekkili firmanın davalılardan 9.761.466,33 TL asıl alacak tutarında alacaklı olduğunu, keza müvekkili yükleniminde bulunan sözleşme konusu işlerin 31.12.2025 tarihi itibariyle tamamlandığına dair geçici kabul tutanağı ile 08.05.2026 tarihli Mutabakat Metninin de ekte sunulduğunu, anılan belgenin, iş ortaklığının kendi muhasebe ve bağımsız denetim süreçleri kapsamında alt yüklenicilere gönderdiği hesap mutabakatı çalışmasının bir parçası olup 31.12.2025 tarihi itibarıyla alacak ve teminat kesintileri bakiye tutarını taraflar açısından netleştirmiş olduğunu, müvekkilinin adi ortaklıktan ve dolayısıyla davalı şirketlerden alacaklı durumda olup alacağın ödenmemesi nedeniyle, Ankara 3. Genel İcra Dairesi'nin 2026/48756 sayılı dosyasından icra takibi başlatılmış ise de, davalı şirketlerin haksız ve dayanaktan yoksun itirazı nedeniyle icra takibinin durduğunu, müvekkilinin alacağı likit olup, davalı şirketlerin ödeme yükümlülüğünün ve miktarının da bilincinde olmasına rağmen, sırf alacağı sürüncemede bırakmak maksadıyla ve kötüniyetli olarak borca itiraz ettikleri için, haksız itirazın iptali ve icra takibinin aynen devamına karar verilmesi gerektiğini, itirazın açıkça dayanaktan yoksun olması ve yasal koşulların da oluşması karşısında, takip konusu toplam alacağın % 20'sinden az olmamak üzere belirlenecek icra inkâr tazminatının da davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ettiklerini, Arabuluculuk sürecinde yapılan görüşmeler neticesinde anlaşma sağlanamadığını, davalı şirketlerin oluşturduğu iş ortaklığımın, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı ve kötüniyetli eylemleri dolayısıyla mağdur olan müvekkilin alacağına kavuşmasını temin bakımından ve mahkemece kurulacak hükmün semeresiz kalmasını önlemek adına, İİK'nın 257. maddesinde aranan koşullar da gerçekleşmiş olmakla, uygun görülecek teminat mukabili, davalı şirketlerin mevcut ve gösterilecek adreslerindeki taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep etme zorunluluğu doğduğunu, davalıların, icra takibine de konu edilen borcu ödememe iradesinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, zira adi ortaklığın benzer eylemi diğer taşeron firmalara/alt yüklenicilere karşı da uyguladığı/ ödemelerini erteleyerek mal kaçırma eylemleri sergilediği ifade edilmekte olup beyanlarının doğruluğunun uyap sisteminde yapılacak kayıt ve yurtdışına yaptıkları banka transferleri incelemesi suretiyle de teyit olunacağını, sözleşmenin iş ortaklığınca onaylanan hakedişler, bu hakedişlere istinaden düzenlenen çok sayıdaki e-fatura, geçici kabul tutanağı, taraflar arasındaki mali ilişkiyi gösteren muavin defter kayıtları ve mutabakat sürecine ilişkin belgeler birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu alacağın varlığının yaklaşık olarak ispat edildiği/ kuvvetle muhtemel olduğunun da izahtan vareste olduğunu, öte yandan davalı şirketlerden, ERG International (UK) Ltd. ve SSB Sauerwein&Schaefer Bau AG (SSB) firmalarının yabancı tüzel kişi olup, Türkiye'de mutad yerleşim yerlerinin bulunmadığını, üstelik icra dosyasından iş ortaklığı adresine gönderilen ödeme emirlerinin, muhatapların "tanınmadığı" gerekçesiyle iade edildiğini, nitekim, yüklenimindeki işi müvekkil şirketler gibi alt yüklenici/ taşeronlara yaptıran ve alacaklarını tahsil noktasında yargısal sürece iten, hakediş bedellerini idareden tahsil ederek hak sahiplerine ödemeyen ve yurtdışına çıkaran davalı şirketlerin yüklendikleri tek işin bitimi/ feshi tarihinde alacaklılarının alacaklarını tahsil edebilecekleri bir mercii/ makam olamayacağından, Türkiye'de yerleşik olmadıkları için mal varlığının olmadığını, tebliğ adresi bile bulunmadığından alacaklıların alacaklarını tahsil edemeyeceğini, Türk Mahkemelerince kurulacak hükümlerin semeresiz kalacağını, iş ortalığını oluşturan şirketlerden yabancı tüzel kişiliği haiz olan davalıların, Türkiye'de kayıtlı resmi adresleri bulunmadığı gibi, iş ortaklığı adresine gönderilen tebligatların ise "tanınmadığı" gerekçesiyle iade edildiği gerçeklikleri karşısında, davalıların ülkemiz ile olan bu zayıf bağlantısı nedeniyle, müvekkilinin daha fazla mağdur olmasını önlemek amacıyla, davalı şirketlerin mevcut ve gösterilecek adreslerindeki taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep ettiklerini belirterek, fazlaya ilişkin her türlü dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla öncelikle davalılarının kötüniyetli ve alacaklılardan mal kaçırma niteliği taşıyan eylemlerinin varlığı ile Türkiye'de kayıtlı resmi adreslerinin dahi bulunmadığı gerçeklikleri karşısında, mahkemece kurulacak hükmün semeresiz kalmasının engellenmesi adına, İİK md. 257'de aranan koşullar da gerçekleşmiş olmakla, gerekirse uygun görülecek teminat mukabili, Adi Ortaklığı oluşturan davalı şirketlerin mevcut ve gösterilecek adreslerindeki taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına, esas incelemesi neticesinde ise davalıların Ankara 3. Genel İcra Dairesi'nin 2026/48756 sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine yönelik haksız ve dayanaksız itirazlarının iptali ile takibin devamına, takip konusu toplam alacağın itiraz edilen miktarının % 20'sinden az olmamak üzere belirlenecek icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekili: Dava dilekçesinde yer alan iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacı tarafça iddialarını destekleyecek hiçbir somut delilin de dosyaya sunulmadığını, davanın öncelikle usulden, usuli itirazlarının kabul görmemesi halinde de esastan reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafın müvekkili şirketlerden oluşan Ankara-İzmir YHT Yapımı İş Ortaklığı arasında ticari ilişki mevcut olduğunu iddia etmekte ise de müvekkili şirketler bu ilişkinin tarafı olmamakla, ticari ilişkiden kaynaklanan/kaynaklanacak edimlere ilişkin de sorumlulukları bulunmadığını, Ankara-İzmir YHT Yapımı İş Ortaklığını oluşturan müvekkil şirketlerden SSB Sauerwein & Schafer Bau Ag. İsviçre'de, ERG International UK Ltd. İngiltere'de ve ERG İnşaat Ticaret ve Sanayi AŞ Türkiye'de faaliyet göstermekte olup söz konusu şirketlerin doğrudan doğruya davacı şirketle herhangi bir ticari ilişkisi bulunmadığını, işbu nedenle müvekkili şirketlerin dava dilekçesinde bahsi geçen alacakların muhatabı olmadığını, bu kapsamda iş ortaklığını oluşturan şirketler bakımından davacı tarafından müvekkili şirketlerin temerrüde düşürülmediğini, müvekkili şirketlerin alacaklının ihtarıyla temerrüde düşürülme gibi bir durumu söz konusu olmadığından icra dosyasında takip öncesi faizden, takip sonrası faizden, vekalet ücreti ve harçlar yönünden sorumlu tutulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olacağını, taraflar arasında yazılı bir sözleşme ile faiz türü/oranı kararlaştırılmadığından faiz türüne, faiz başlangıç tarihine ve oranına ilişkin talepleri de kabul etmediklerini, davacı taraf dava dilekçesi ile bir kısım faturalara dayanmış olup işbu faturalara bakıldığında müvekkili şirketlerin hizmet aldığına veya faturayı kabul ettiğine dair imzası bulunmadığını, bununla birlikte, davacının anılan ticari ilişki kapsamında üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirip getirmediğine ve talep edilen hizmeti anlaşmaya uygun olarak faturalandırdığına ilişkin iddianın doğruluğuna ulaşılamayacağını, iş bu nedenle davacı tarafça sunulan faturaları kabul etmediklerini, sadece fatura düzenlenmiş olması ile davacının alacaklı olduğu iddiasının kabulünün mümkün olmadığını, alacağın likit olmadığını, icra inkar tazminatı koşullarının oluşmadığını, akdi ilişki, teslim/ifa, muacceliyet, faiz başlangıcı ve miktar tartışmalı olup bilirkişi incelemesi dahil yargılama gerektirdiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen 22.09.2026 tarihli ara kararda özetle: Talebin, İİK 257 v.d.maddeleri gereğince ihtiyati haciz kararı verilmesi istemine ilişkin olduğu, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde her ne kadar davacı vekili tarafından taraflar arasındaki eser sözleşmesi ilişkisi kapsamında e-fatura ve hak ediş faturaları ile muavin defter kayıtlarına dayalı olarak ihtiyati haciz kararı verilmesi talep edilmiş ise de; isteme dayanak dava dilekçesi ekinde örnekleri sunulan e-faturalara ve hak edişlere ilişkin olarak davalı iş ortaklığını oluşturan şirketlerin kaşe ve yetkili temsilcilerinin imzasını içeren mutabakat belgesi sunulmadığı, yine dava dilekçesi ekinde sunulan mutabakat belgesinde sadece davacı şirketin kaşe ve imzasının mevcut olduğu, taraflar arasında imzalanan ve örneği dosyaya sunulan 01/02/2025 tarihli "Toprak İşleri Yapım İşi Sözleşmesinin" 14.2.1 maddesi gereğince dosyada ihtiyati haciz talep eden davacı alt yüklenici şirketin sözleşme kapsamında davalı iş ortaklığına karşı ifa ettiği işlerin kabulünün, davalı iş ortaklığı ile dava dışı işveren idare arasında yapılan ana sözleşmedeki idare ve iş ortaklığı (işveren) şartnamelerinin uygunluğu şartına bağlı olduğunun açıkça belirtildiği, anılan sözleşme hükmü doğrultusunda davalı yüklenici iş ortaklığı ile dava dışı işveren idare arasındaki ana sözleşme kapsamındaki işler ile ilgili olarak yüklenici iş ortaklığı ile idare arasında işin geçici ve kesin kabulleri yapılmadıkça, işbu dava konusu toprak işleri yapım işi sözleşmesi kapsamındaki işler yönünden dosya tarafları arasında da geçici ve kesin kabul işlemlerinin de yapılmış sayılmayacağının kabulü gerektiği, dosyada ihtiyati haciz talep eden davacı vekilinin bahse konu sözleşme hükmündeki şartın gerçekleştiğine ilişkin olarak dosyaya belge ve delil sunmadığı, bu nedenlerle davacının ihtiyati haciz istemine dayanak olarak sunduğu e-faturalar, muavin defter kayıtları, geçiçi kabul tutanağı ve hak ediş ödeme cetvellerinin başlı başına ihtiyati haciz isteminin kabulüne ve davacının isteme konu alacağının varlık ve miktarını yaklaşık düzeyde ispata elverişli deliller olarak değerlendirilmesine hukuken olanak bulunmadığı, davacının ihtiyati hacze konu olabilecek nitelikte ve rehinle temin edilememiş muaccel nitelikte alacağının varlığının kanıtlanamadığı kanaatine varılmakla; açıklanan gerekçelerle davacının İİK 257.m. gereğince yasal koşulları oluşmayan ihtiyati haciz isteminin emsal nitelikteki Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27.H.D ve 31.H.D.'nin ilamları da gözetilerek reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle, davacı vekilinin ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir. İhtiyati haciz talep eden davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Mahkemece kanunda öngörülen koşulların göz ardı edildiğini, zira dosya kapsamında sunulan deliller birlikte değerlendirilmeksizin ihtiyati haciz talebinin reddedildiğini, oysa gerek kanun, gerekse de Yargıtay ve Bölge Adliye Mahkemesi uygulamaları karşısında bu yaklaşımın hukuken isabetli olmadığını, müvekkilinin sözleşmeden doğan bütün edimlerini eksiksiz şekilde yerine getirdiğini, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin ödeme hükümleri uyarınca aylık hakedişlerin onaylanması ve faturalandırılmasını müteakip 60 gün içerisinde ödemenin yapılmasının kararlaştırıldığını, buna rağmen davalı şirketlerin oluşturduğu Adi Ortaklıkğın sözleşmesel ödeme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, dava dilekçesi ekinde sunulan onaylı hakedişler, düzenlenen e-faturalar, muavin defter kayıtları ve 31.12.2025 tarihli geçici kabul tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, müvekkilinin sözleşme kapsamındaki işi tamamladığı ve alacağın muaccel hale geldiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmadığını, mahkeme kararında ise bu belgelerin hiçbirinin içerik bakımından değerlendirilmediğini, kararda yalnızca "01/02/2025 tarihli Toprak İşleri Yapım İşi Sözleşmesinin 14.2.1 maddesi gereğince dosyamızda ihtiyati haciz talep eden davacı alt yüklenici şirketin sözleşme kapsamında davalı iş ortaklığına karşı ifa ettiği işlerin kabulünün, davalı iş ortaklığı ile dava dışı işveren idare arasında yapılan ana sözleşmedeki idare ve iş ortaklığı (işveren) şartnamelerinin uygunluğu şartına bağlı olduğu"na işaret edildiğini ve fakat mevcut fatura ve belgelerin yaklaşık ispata elverişli olmadığı yönünde soyut bir değerlendirme yapılmakla yetinildiğini, ancak hangi belgenin neden yeterli görülmediği, onaylı hakedişlerin ve geçici kabul tutanağının neden dikkate alınmadığı veya muavin defter kayıtlarının neden değerlendirme dışı bırakıldığı hususunda hiçbir gerekçeye yer verilmediğini, öte yandan ihtiyati haciz talebinin değerlendirilmesinde mahkemenin görevinin alacağın kesin olarak varlığını tespit etmek olmadığını, İİK'nın 258. maddesi açık şekilde alacaklıya, mahkemeye kanaat verecek deliller gösterme yükümlülüğü yüklemekte olduğunu, kanun koyucunun burada tam ispat değil, yaklaşık ispat sistemini benimsediğini, yerleşik Yargıtay uygulamasının da aynı doğrultuda olduğunu, bu nedenle dosyada bulunan tüm delilleri tam ispat ölçüsüyle değerlendirmesi ve alacağın kesin şekilde ispatlanmadığı gerekçesiyle talebi reddetmesinin kanunun amacına açıkça aykırı olduğunu, kaldı ki dava dilekçesi ekinde, yalnızca faturaların ibraz edilmediğini, taraflar arasındaki yazılı sözleşme, iş ortaklığınca onaylanan hakedişler, bu hakedişlere istinaden düzenlenen çok sayıdaki e-fatura, geçici kabul tutanağı, taraflar arasındaki mali ilişkiyi gösteren muavin defter kayıtları ve mutabakat sürecine ilişkin belgelerin birlikte dosyaya sunulduğunu, bu belgelerin tamamı birlikte değerlendirildiğinde müvekkilinin alacağının varlığını kuvvetle muhtemel hâle getirdiğini, keza geçici hukuki koruma niteliğindeki ihtiyati haczin alacağın ileride elde edilebilmesini güvence altına almak amacıyla düzenlendiğini, bu aşamada alacağın kesin olarak ispatlanmasını beklemenin ihtiyati haciz kurumunu fiilen uygulanamaz hâle getireceğini, esasen ihtiyati haciz kararı verildikten sonra karşı tarafa tanınan itiraz mekanizması ve alacaklının göstereceği teminat da kanunun öngördüğü dengeyi sağlamakta olduğunu, dolayısıyla yaklaşık ispat gerçekleştiği hâlde talebin reddedilmesinin kanunun sistematiği ile de bağdaşmadığını, yine müvekkili yükleniminde bulunan sözleşme konusu işlerin 31.12.2025 tarihi itibariyle tamamlandığına dair geçici kabul tutanağı ile 08.05.2026 tarihli mutabakat metni de dava dilekçesi ekinde dosyaya sunulmuş olup, bu noktada anılan belgenin iş ortaklığının kendi muhasebe ve bağımsız denetim süreçleri kapsamında alt yüklenicilere gönderdiği hesap mutabakatı çalışmasının bir parçası olduğunu ve 31.12.2025 tarihi itibarıyla alacak ve teminat kesintileri bakiye tutarını taraflar açısından netleştirdiğini, gelinen aşamada dosyaya ibraz olunan yazılı sözleşme, iş ortaklığınca onaylanan hakedişler, bu hakedişlere istinaden düzenlenen çok sayıdaki e-fatura, geçici kabul tutanağı, taraflar arasındaki mali ilişkiyi gösteren muavin defter kayıtları ve mutabakat sürecine ilişkin belgeler birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu alacağın varlığının yaklaşık olarak ispat edildiğinin kuvvetle muhtemel olduğunu, davalı şirketlerin müvekkilinin ifa ettiği işlerden faydalandığını, hakediş süreçlerini işlettiğini, buna rağmen sözleşmesel ödeme yükümlülüklerini yerine getirmediğini, Ankara 3. Genel İcra Dairesi'nin 2026/48756 sayılı icra takibine yönelik haksız itirazları neticesinde de takibin durmasına sebebiyet verdiklerini, davalıların icra takibine de konu edilen borcu ödememe iradesi haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olup, Adi Ortaklığın benzer eylemi diğer taşeron firmalara/ Alt yüklenicilere karşı da uyguladığı/ ödemelerini erteleyerek mal kaçırma eylemleri sergilediğinin müvekkili tarafından ifade edilmekte olduğunu, beyanların doğruluğu Uyap sisteminde yapılacak kayıt ve yurtdışına yaptıkları Banka transferleri incelemesi suretiyle de teyit olunacağını, yüklenimindeki işi müvekkili şirketler gibi alt yüklenici/ taşeronlara yaptıran ve alacaklarını tahsil noktasında yargısal sürece iten, hakediş bedellerini idareden tahsil ederek hak sahiplerine ödemeyen ve yurtdışına çıkaran davalı şirketlerin yüklendikleri tek işin bitimi/ feshi tarihinde alacaklılarının alacaklarını tahsil edebilecekleri bir mercii/ makam olamayacağından, Türkiye'de yerleşik olmadıkları için mal varlığın olmadığını, tebliğ adresi bile bulunmadığından alacaklıların alacaklarını tahsil edemeyeceğinin Türk Mahkemelerince kurulacak hükümlerin semeresiz kalacağının izahtan vareste olduğunu, icra dosyası kapsamıyla da sabit olduğu üzere, İş Ortalığını oluşturan şirketlerden yabancı tüzel kişiliği haiz olan davalıların, Türkiye'de kayıtlı resmi adresleri bulunmadığı gibi, İş Ortaklığı adresine gönderilen tebligatların ise "tanınmadığı" gerekçesiyle iade edildiği gerçeklikleri karşısında, davalıların ülkemiz ile olan bu zayıf bağlantısı nedeniyle, mahkemece kurulacak hükmün semeresiz kalmasını da engellemek adına, ihtiyati haciz kararı verilmesinin zaruri olduğunu, mahkemece aksi kanaatle, ihtiyati haciz taleplerinin reddine karar verilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek, mahkeme ara kararının kaldırılmasına ve ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Talep, eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin davada ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen ara kararına karşı süresi içinde ihtiyati haciz talep eden davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. 2004 Sayılı İcra İflas Kanunu'nun (İİK) 257. maddesine göre rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir. Vadesi gelmemiş borçtan dolayı yalnız borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa, borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisi kaçmaya hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklının haklarını ihlâl eden hileli işlemlerde bulunursa ihtiyati haciz istenebilir. Dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, ihtiyati haciz talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-İhtiyati haciz talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, 2-Harçlar kanunu gereğince istinaf eden davacıdan alınması gereken 732,00 TL istinaf karar harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 3-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ve ödediği istinaf başvuru harcının kendisi üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK.'nın 362/1.f maddesi gereğince KESİN olmak üzere 12.11.2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Başkan 32476 Üye 33577 Üye 120647 Katip 110277 e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır