Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1432 E. 2026/1434 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2026/1432 KARAR NO : 2026/1434 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 30/03/2026 NUMARASI : 2025/324 E. - 2026/129 K.

DAVANIN KONUSU : Tasarıma Tecavüzün Tespiti, Durdurulması

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/03/2026 tarih ve 2025/324 Esas - 2026/129 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ : Davacı vekili, müvekkilinin tescilli 2020/03767 ve 2020/07090 sayılı tasarımların sahibi olduğunu, bu tasarımlar doğrultusunda evcil hayvan kulübesi, yatakları, yuvaları yaparak, bunları satışa sunduğunu, "..." adlı internet sitesinde açtığı sanal sanal dükkanı üzerinden de satışlarını gerçekleştirdiğini, müvekkili tasarımlarının ayırt edilemeyecek derecede benzerlerinin, davalı tarafından satışa sunulduğunun tespit edildiğini, bu durumun, müvekkilinin tescilli tasarımdan doğan haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, tasarım hakkına tecavüzün tespitine ve durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacı adına tescilli tasarımlara konu ürünlerin, davacının tasarım tescilinden daha önce hem dünyada hem de Türkiye'de piyasaya sunulmuş ürünler olduğunu, söz konusu ürünleri satın alma niyetinde olan tüketicilerin, ürünlerin özellikle kumaş, çatı, isimlik ve üretimde kullanılan ahşap gibi niteliklerine baktığını, söz konusu özelliklerin haricinde tasarımların birbirinden tamamen farklılık arz ettiğini, tasarımlar için benzerlik değerlendirilmesi yapılırken ürünlerin genel ve anonim ortak noktalarının dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davalıya ait tasarımların, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenim itibariyle davacıya ait 2020/03767 ve 2020/07090 sayılı tasarımlar ile bir benzerlik göstermediği ve ayırt edici niteliğe sahip olduğu, davalı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasfını taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, mahkemece iade kararı sonrasında alınan bilirkişi raporunun, istinaf mahkemesinin işaret ettiği eksiklikleri gidermediği gibi teknik inceleme yükümlülüğününun de yerine getirilmediğini, hükme esas raporun, tasarımlar arasındaki benzerliği veya farklılığı belirlemesi gereken ölçüsel, geometrik ve oran temelli analizleri içermediğini, ön cephe-genişlik/yükseklik oranı, çatı eğim açısı, panel tekrar sistemi, modüler yapı geometrisi gibi tasarımın esaslı unsurlarına ilişkin hiçbir somut veri ortaya koymadığını, bunun yerine tali nitelikte yüzeysel farklılıklar üzerinden bir değerlendirme yapılmak suretiyle genel izlenimin farklı olduğu sonucuna ulaşıldığını, oysa gerek Türk öğretisinde gerekse Avrupa Birliği tasarım hukukuna ilişkin yerleşik içtihatlarda kabul edildiği üzere, “genel izlenim” değerlendirmesinin, salt görsel bir kanaat değil tasarımın bütünsel kompozisyonunun analitik olarak çözümlenmesi suretiyle yapılması gereken bir değerlendirme olduğunu, somut olayda ise davalı ürünlerinde müvekkil tasarımlarına özgü modüler sistemin, geometrik form yapısının ve hacim/çevre oranlarının büyük ölçüde korunduğunu, bilirkişi raporuna yapılan itirazlarında ayrıntılı biçimde ortaya konulduğu üzere tasarımın ayırt edici karakterini oluşturan unsurların, çokgen form yapısının belirli bir oran sistemine göre kurulmuş olması, panel tekrarlarının matematiksel bir düzen içerisinde yerleştirilmesi ve ön açıklık oranının bütün kompozisyonla dengeli biçimde kurgulanmış olması bulunduğunu, davalı ürünlerinde de aynı kontur hattının, aynı modüler yerleşim mantığının ve aynı hacimsel dağılımın korunduğunu, tasarımlar arasında yalnızca bir esinlenme değil doğrudan bir yeniden üretim ilişkisi bulunduğunu, somut uyuşmazlıkta bilgilenmiş kullanıcı kavramının da hatalı yorumlandığını, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporları arasındaki açık çelişkinin giderilmediğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, tasarıma tecavüzün tespiti ve durdurulması istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı ürünlerinin bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenim itibariyle davacıya ait tasarımlardan farklı olduğu, bu itibarla davacı adına tescilli tasarımlara tecavüzden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda peşin olarak yatırılan harcın mahsubu ile yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 14/07/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 14/07/2026

Başkan ...

Üye ...

Üye ...

Katip ...