Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1145 E. 2026/1215 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2026/1145
Karar No
2026/1215
Karar Tarihi

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ Esas No: 2026/1145 - Karar No:2026/1215

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27.HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2026/1145 KARAR NO : 2026/1215 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP : İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ ARA KARAR TARİHİ : 13/10/2026 NUMARASI : 2026/862 E İHTİYATİ HACİZ TALEP EDEN DAVACI : KARŞI TARAF DAVALI : DAVANIN KONUSU : Tazminat (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan) TALEP KONUSU : İhtiyati Haciz KARAR TARİHİ : 11/11/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 11/11/2026 Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin davada mahkemece haciz talebinin reddine dair verilen ara karara karşı süresi içinde talep eden davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: İhtiyati haciz talep eden davacı vekili; taraflar arasında 20/11/2025 tarihinde Ankara ili, Çankaya ilçesi, ... Mahallesi ... ada 1 parsel adresindeki şirket binasının 17.000.000,00 TL + KDV götürü bedel karşılığında anahtar teslimi iç mimari uygulama, tadilat, yenileme ve tesisat imalatlarının yapılması amacıyla "Uygulama ve İç Mimari Hizmetleri Sözleşmesi" imzalandığını, sözleşmenin 6.1. maddesi uyarınca teslim süresinin yüz gün ve kesin teslim tarihinin 28/02/2026 olarak belirlendiğini, sözleşmenin 6.2. maddesinin (B) bendinde ise işin gecikmesi halinde günlük %0,5 oranında gecikme cezası kararlaştırıldığını, davalı yüklenicinin kesin teslim tarihi geçmesine rağmen edimlerini yerine getirmediğini, yapıyı natamam ve ağır ayıplarla bırakması üzerine davalıya Diyarbakır 10. Noterliğinin 06/04/2026 tarih ve 12605 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile eksik ve ayıplı imalatların tamamlanması için on günlük kesin mehil verildiğini ve davalının temerrüde düşürüldüğünü, davalının ise cevabi ihtarnamesi ile sözleşmeyi 24/04/2026 tarihinde haksız olarak feshettiğini ve inşaat mahallini terk ettiğini, Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2026/36 D.İş sayılı dosyasında alınan 06/07/2026 tarihli bilirkişi kurulu raporuyla inşai, elektrik, mekanik ve sıhhi tesisat imalatlarında ağır kusur, ayıp ve eksikliklerin tespit edildiğini, davalının fiziki gerçekleşme seviyesinin üzerinde hakediş ödemesi alarak sebepsiz zenginleştiğini, teslim tarihi ile haksız fesih tarihi arasındaki elli beş günlük gecikme nedeniyle ifaya ekli cezai şarta hak kazanıldığını ve delil tespiti masraflarının da yargılama gideri olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000.000,00 TL tutarındaki cezai şart alacağının tahsilini teminen davalının malvarlığı üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesini ve eksik ve ayıplı imalatların giderim bedeline mahsuben şimdilik 1.000,00 TL, fazla yapılan iş bedeli ödemelerinin istirdadına mahsuben şimdilik 1.000,00 TL ve sözleşmesel gecikme cezasına mahsuben şimdilik 1.000.000,00 TL olmak üzere toplam 1.002.000,00 TL kısmi alacağın temerrüt tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemenin 13/10/2026 tarihli ara kararı ile; davanın, eser sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı imalatların giderim bedelinin, sözleşme seviyesinin üzerinde yapılan fazla ödemenin iadesinin ve sözleşmesel gecikme cezası (cezai şart) alacağının tahsili istemine ilişkin olduğu, İİK'nun 257 maddesinde; “(1) Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklariyle diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir. (2) Vadesi gelmemiş borçtan dolayı yalnız aşağıdaki hallerde ihtiyati haciz istenebilir: 1-Borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa; 2- Borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadiyle mallarını gizlemeğe, kaçırmağa veya kendisi kaçmağa hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklının haklarını ihlâl eden hileli işlemlerde bulunursa; (3) Bu suretle ihtiyati haciz konulursa borç yalnız borçlu hakkında muacceliyet kesbeder." hükmünün bulunduğu, yine İİK'nun 258 maddesinde ise; "(1) İhtiyati hacze 50 nci maddeye göre yetkili mahkeme tarafından karar verilir. Alacaklı alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeğe mecburdur. (2) Mahkeme iki tarafı dinleyip dinlememekte serbesttir. (3) İhtiyati haciz talebinin reddi kararı gerekçeli olarak verilir ve bu karara karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Yüzüne karşı aleyhinde ihtiyati haciz kararı verilen taraf da istinaf yoluna başvurabilir. Bölge adliye mahkemesi bu başvuruları öncelikle inceler ve verdiği karar kesindir." düzenlemesine yer verildiği, İİK'nun 258/1. madde hükmünden de anlaşıldığı üzere ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için mahkemenin ''alacağın varlığı hakkında kanaat edinmiş olması'' gerektiği, mahkemenin ''alacağın varlığına kanaat edinmiş olmasından'' anlaşılması gerekenin, alacağın usul hukuku kurallarına göre kesin veya tam olarak ispat edilmesi değil, diğer hukuki himaye tedbirlerinde olduğu gibi ihtiyati hacizde de amacın, davaya ilişkin yargılamadan farklı olarak, maddi hukuka dayanan hak bakımından nihai bir karar verip uyuşmazlığı esastan sona erdirmek olmadığı, yani ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için ispatın gerekmediği, yaklaşık ispat için delil sunulması yeterli olup, alacaklının ilişkisinin varlığını ve muaccel olduğunu tam ve kesin olarak ispat etmesinin aranmayacağı, ancak ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için alacaklının, alacağın varlığı ve haciz sebepleri hakkında yaklaşık ispat kuralları çerçevesinde kanaat getirecek deliller sunması gerektiği, davacı vekilinin dava dilekçesinde, davalı yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan 28/02/2026 tarihli kesin teslim süresine uymaması ve işi eksik ve ayıplı şekilde bırakarak 24/04/2026 tarihinde sözleşmeyi feshettiğini bildirmesi nedeniyle, sözleşmenin 6.2. maddesi uyarınca 28/02/2026 ile 24/04/2026 tarihleri arasındaki dönem için tahakkuk ettiği ileri sürülen 1.000.000,00 TL tutarındaki cezai şart alacağının tahsilini teminen davalının taşınır ve taşınmaz malları, banka hesapları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep etmiş olup, ihtiyati haciz talebinin kabulü için talep konusu cezai şart alacağının varlığını ve muacceliyetinin yaklaşık ispat ölçüsünde ortaya konulması gerektiği, dava dilekçesi ve ekleri ile dosyada bulunan delillerin incelenmesinde; taraflar arasında 20/11/2025 tarihli eser sözleşmesi bulunduğu, sözleşme bedelinin 17.000.000,00 TL + KDV olarak kararlaştırıldığı, teslim tarihinin 28/02/2026 olduğu ve sözleşmenin 6.2. maddesinde gecikme cezası düzenlendiği anlaşılmakta ise de, eser sözleşmesinin karşılıklı edim içeren bir sözleşme olması, davalı yüklenici tarafından sözleşme kapsamında bir kısım imalatların gerçekleştirildiğinin ileri sürülmesi, bu imalatların sözleşmeye ve teknik şartnameye uygun olup olmadığının, eksik veya ayıplı imalat bulunup bulunmadığının ve yapılan işin toplam işe oranının teknik incelemeyi gerektirmesi, tarafların karşılıklı sözleşmesel edimlerini ne ölçüde yerine getirdiklerinin, edimlerin yerine getirilmemiş olması hâlinde hangi kısmının ve ne miktarda eksik bırakıldığının mevcut delillerle belirlenememesi, ayrıca gecikme cezasının hangi dönem ve miktar üzerinden talep edilebileceğinin de yapılacak yargılama ve bilirkişi incelemesi sonucunda açıklığa kavuşacak olması karşısında, davacı vekilinin ihtiyati haciz talebindeki haklılığının ancak yargılama sırasında veya sonucunda anlaşılabileceği, bu aşamada davacı vekilinin 1.000.000,00 TL tutarındaki cezai şart alacağını yaklaşık ispat derecesinde ortaya koyamadığı ve dosyada bulunan delillerin ihtiyati haciz kararı verilmesi için yeterli olmadığı sonucuna varılarak ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir. İhtiyati haciz talep eden davacı vekili istinaf başvurusunda; taraflar arasında 20.11.2025 tarihinde "Uygulama ve İç Mimari Hizmetleri Sözleşmesi" akdedildiği, bu sözleşme ve eki niteliğindeki Teknik Şartname uyarınca davalı yüklenicinin; Ankara ili, Çankaya ilçesi, ... Mahallesi ... ada 1 parsel adresinde kayıtlı, bodrum, zemin, 1. kat ve 2. kattan (teras) oluşan şirket binasının anahtar teslimi iç mimari uygulama, tadilat, yenileme ve tesisat imalatlarının tamamını 17.000.000,00 TL + KDV götürü bedel karşılığında eksiksiz ve kusursuz olarak tamamlamayı taahhüt ettiği, taraflar arasındaki sözleşmenin "Teslim Süresi" başlıklı 6.1. maddesinde; "Sözleşme ile kabul edilen çalışmalar 28/02/2026 Tarihinde teslim edilecektir. Projenin tamamı için taahhüt edilen süre 100 gündür." düzenlemesine yer verilerek kesin teslim tarihinin hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde kararlaştırıldığı, sözleşmenin "Gecikme Cezası" başlıklı 6.2. maddesinin (B) bendinde ise; "İşin, sözleşmede belirtilen teslim tarihinden sonra gecikmesi halinde, yüklenici, gecikilen her gün için işverene sözleşme bedelinin %0,5'i oranında günlük gecikme cezası ödemeyi kabul eder." hükmünün düzenlendiği, müvekkilinin, sözleşmenin 8. maddesindeki ödeme takvimine uyarak davalı yüklenicinin ... T.A.Ş. nezdindeki hesabına; 01.12.2025 tarihinde 5.100.000,00 TL, 08.01.2026 tarihinde 5.100.000,00 TL ve 24.02.2026 tarihinde 6.120.000,00 TL olmak üzere banka kanalıyla toplam 16.320.000,00 TL hakediş ödemesi yaptığı, müvekkilinin sözleşmesel edimlerini tam ve zamanında yerine getirmiş olmasına karşın, davalı yüklenicinin kesin teslim tarihi olan 28.02.2026 tarihi geçtiği halde işi tamamlamadığı, taşınmazı ağır ayıplarla, fen ve sanat kurallarına aykırı ve natamam bir vaziyette bıraktığı, davalının teslim tarihini geçirmesi üzerine müvekkil şirket tarafından Diyarbakır 10. Noterliği'nin 06.04.2026 tarih ve 12605 yevmiye numaralı ihtarname keşide edildiği, söz konusu ihtarname ile davalıya eksik ve ayıplı imalatları sözleşme ve teknik şartnameye uygun olarak tamamlayıp teslim etmesi için 10 günlük kesin süre verildiği, teslim tarihi olan 28.02.2026 tarihinden itibaren işleyen günlük %0,5 oranındaki gecikme cezası alacağının açıkça talep ve ihtar edilerek cezai şart hakkının saklı tutulduğu ve davalının temerrüde düşürüldüğü, buna karşılık davalı yüklenicinin 24.04.2026 tarihli cevabi ihtarnamesi ile mesnetsiz iddialar ileri sürerek sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini bildirdiği ve şantiye alanını tamamen terk ettiği, davalının işi terk etmesi üzerine, inşaatın mevcut durumunun tespiti amacıyla Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2026/36 D.İş sayılı dosyası üzerinden delil tespiti yaptırıldığı, mahkemece mahallinde yapılan keşifler neticesinde İnşaat, Makine ve Elektrik Mühendislerinden oluşan uzman Bilirkişi Kurulu tarafından 06.07.2026 tarihli rapor tanzim edildiği, bu resmi bilirkişi raporuyla; çatıda ve terasta su yalıtımının ve eğimin sağlanmadığı, asansör kuyusunun yağmur sularıyla dolup gölet oluşturduğu, katlar boyunca su sızıntılarının sıva, alçıpan ve asansör kabinine zarar verdiği, projede 20 cm olması gereken duvarların 10 cm örüldüğü, sözleşmede kararlaştırılan ... ... marka doğrama ve ... marka sigortalar yerine farklı ve vasıfsız malzemeler kullanıldığı, doğalgaz tesisatına hiç başlanmadığı, priz, aydınlatma, kamera sistemleri ve sıva üstü vitrifiye montajlarının yapılmadığı, VRF klima ve yerden ısıtma sistemlerinin devreye alınmadığı ve pek çok imalat kaleminin hiç yapılmayarak inşaatın natamam bırakıldığının saptandığı, bu kapsamda, kesin teslim tarihi olan 28.02.2026 ile davalının sözleşmeyi haksız olarak feshedip şantiyeyi terk ettiği 24.04.2026 tarihi arasındaki 55 günlük gecikme süresi nedeniyle tahakkuk eden gecikme cezası alacağının ve diğer zarar kalemlerimize ilişkin olarak Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2026/862 Esas sayılı dosyası ile kısmi dava açıldığı, dava dilekçesinde, yaklaşık ispatı resmi ve yazılı belgelerle sağlanan şimdilik 1.000.000,00 TL tutarındaki cezai şart alacağımızın tahsilini güvence altına almak amacıyla davalının malvarlığı üzerine ihtiyati haciz konulmasının talep edildiği, mahkemece bu talebin reddedildiği, mahkemenin "İşin Yargılamayı Gerektirdiği" yönündeki ret gerekçesinin, İİK m. 257-258 hükümlerine ve yaklaşık ispat ölçütüne açıkça aykırı olduğu, mahkemenin, kararının gerekçesinde ihtiyati haciz için tam ispat aranmayıp yaklaşık ispatın yeterli olduğunu teorik olarak kabul ettiği, ancak hemen ardından "yapılan işin toplam işe oranının teknik incelemeyi gerektirmesi", "gecikme cezasının hangi dönem ve miktar üzerinden talep edilebileceğinin de yapılacak yargılama ve bilirkişi incelemesi sonucunda açıklığa kavuşacak olması" ve "davacı vekilinin ihtiyati haciz talebindeki haklılığının ancak yargılama sırasında veya sonucunda anlaşılabileceği" gerekçeleriyle taleplerinin reddedildiği, mahkemenin bu yaklaşımının, geçici hukuki koruma müessesesinin doğasını ortadan kaldırdığı ve yaklaşık ispat kavramının esasa ilişkin tam ispat ile eşdeğer tutulduğu, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 257/1. maddesi uyarınca; "Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacakları ile diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir." ve aynı Kanun'un 258/1. maddesinde ise; "Alacaklı alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeğe mecburdur." düzenlemelerinin mevcut olduğu, kanun koyucunun ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için alacağın varlığının ve miktarının yargılama sonunda kesin olarak saptanmasını değil, sadece mahkemeye kanaat getirecek delillerin (yaklaşık ispat) sunulmasını aradığı, her alacak davasının doğası gereği yargılamayı, delillerin tartışılmasını ve çoğu zaman bilirkişi incelemesini gerektirdiği, bir alacağın yargılamayı ve bilirkişi incelemesini gerektirmesi ihtiyati haciz talebinin reddi için yeterli bir gerekçe kabul edilirse, ilama veya kambiyo senedine dayanmayan hiçbir ticari alacak veya sözleşmesel alacak için ihtiyati haciz kararı verilemeyeceği, bu durumun İİK m. 257 ve 258 hükümlerini fiilen işlevsiz bırakacağı, dosyaya sunulan resmi ve yazılı delillerle yaklaşık ispat yükünün eksiksiz olarak yerine getirildiği, ihtiyati haciz talep ettikleri1.000.000,00 TL tutarındaki alacağın; eksik iş bedeli veya fazla ödemenin iadesi kalemlerine ilişkin olmayıp, doğrudan sözleşmede matematiksel olarak belirlenmiş olan gecikme cezası (cezai şart) alacağına ilişkin olduğu, mahkemece gecikme cezasının varlığını ve muacceliyetini mevcut delillerle belirlemenin mümkün olmadığı ileri sürülmüş ise de, dosyaya sunulan 5 temel belgenin yaklaşık ispat standardının çok üzerinde bir ispat gücü sağladığı, taraflar arasındaki 20.11.2025 tarihli ıslak imzalı sözleşmenin 6.1. maddesinde işin kesin teslim tarihinin 28.02.2026 olarak belirlendiği, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 27.02.2014 tarihli, E. 2013/1959, K. 2014/1359 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, sözleşmede işlerin teslim tarihleri açıkça belirtildiğinden "kararlaştırılan kesin vade bulunduğunun kabulü zorunlu" olduğu, sözleşmenin 6.2/B maddesinde, teslim tarihinden sonra gecikilen her gün için sözleşme bedeli olan 17.000.000,00 TL + KDV'nin %0,5'i oranında (günlük 85.000,00 TL + KDV) gecikme cezası ödeneceğinin açıkça kararlaştırıldığı, her iki taraf da tacir olup, sözleşmedeki bu açık hükmün tarafları bağladığı, müvekkilinin, teslim tarihi olan 28.02.2026 öncesinde 17.000.000,00 TL + KDV (KDV dahil 20.400.000,00 TL) olan toplam iş bedelinin %80'ine tekabül eden 16.320.000,00 TL'yi (01.12.2025, 08.01.2026 ve 24.02.2026 tarihli EFT dekontlarıyla) davalıya ödediği, sadece sözleşmenin 8. maddesi uyarınca "Projenin Teslim Aşamasında (28/02/2026)" ödenmesi gereken son %20'lik dilimin, iş teslim edilmediği için vadesi gelmediğinden ödenmediği, dolayısıyla gecikmede müvekkil iş sahibinin hiçbir kusuru veya ödemede temerrüdü bulunmadığı, teslim tarihi geçmesine rağmen iş iş bitirilmediğinden, Diyarbakır 10. Noterliği'nin 06.04.2026 tarih ve 12605 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davalıya 10 günlük kesin mehil verildiği ve 28.02.2026 tarihinden itibaren işleyen günlük %0,5 gecikme cezası açıkça ihtar edilerek talep hakkı saklı tutulduğu, Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2026/36 D.İş sayılı dosyasında alınan 06.07.2026 tarihli uzman bilirkişi kurulu raporu ve fotoğraflarla; 28.02.2026 tarihinde teslim edilmesi gereken binanın Mayıs 2026'da yapılan keşifte dahi çatıdan bodruma kadar su aldığı, tesisatlarının çalışmadığı, malzemelerinin takılmadığı ve şantiyenin natamam halde terk edildiğinin yargısal olarak tespit mahkemenin imalat oranının belirlenmesinin yargılamayı gerektirdiği yönündeki gerekçesinin, eksik işler veya fazla ödemenin istirdadı talepleri bakımından tartışılabilir olsa da, gecikme cezası bakımından tamamen yersiz olduğu, zira gecikme cezasının doğumu için yapılan işin yüzdesel oranının hesaplanmasına gerek olmadığı, eserin kararlaştırılan kesin vadede (28.02.2026) eksiksiz olarak teslim edilmemiş olmasının, cezai şartın muacceliyeti için tek başına yeterli olduğu, müvekkil şirketin, 06.04.2026 tarihli noter ihtarnamesi ile gecikme cezası talep hakkını açıkça saklı tutmtuğu, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 06.05.2015 tarihli, E. 2014/5091, K. 2015/2361 sayılı kararında da belirtildiği üzere; "Alacaklı hiçbir zarara uğramamış olsa bile, kararlaştırılan cezanın ifası gerekir.", sözleşmenin feshedilmiş olmasının da talep ettikleri döneme ilişkin cezai şart alacağını ortadan kaldırmayacağı, taleplerinin fesih tarihinden sonraki döneme ilişkin olmayıp, kesin teslim tarihi olan 28.02.2026 ile davalının sözleşmeyi feshettiği 24.04.2026 tarihi arasında fiilen işleyen 55 günlük gecikme dönemine (ve bu dönem içerisindeki ihtarname ile verilen 10 günlük kesin mehil süresine) ilişkin olduğu, kaldı ki sözleşmenin 6.2/C maddesinde; "Gecikme süresi 15 (onbeş) günü aşarsa, işveren gecikme cezasına ek olarak: Sözleşmeyi tek taraflı feshetme, Eksik kalan işlerin üçüncü kişilere yaptırılmasını talep etme haklarına sahiptir." hükmü yer almakta olup, sözleşmede fesih halinde dahi gecikme cezasının talep edilebileceğinin ("gecikme cezasına ek olarak") açıkça kararlaştırıldığı, basit bir matematiksel hesaplamayla; günlük 85.000,00 TL + KDV (KDV dahil 102.000,00 TL) olan gecikme cezası, ihtarnamede tanınan sadece 10 günlük kesin süre için dahi KDV hariç 850.000,00 TL (KDV dahil 1.020.000,00 TL) tutmaktadır. 55 günlük gecikme süresi üzerinden ise toplam alacağın KDV hariç 4.675.000,00 TL'ye ulaştığı, hal böyle iken, bu alacağın sadece 1.000.000,00 TL'lik kısmı için talep edilen ihtiyati haczin "hesaplama ve yargılama gerektirdiği" gerekçesiyle reddedilmesinin, ölçülülük ilkesine ve dosya kapsamındaki somut delillere açıkça aykırı olduğu, davalı yüklenici, sözleşme bedelinin %80'ini (16.320.000,00 TL) peşin ve ara ödemelerle tahsil ettikten sonra, binayı ağır kusurlu ve natamam şekilde bırakarak şantiyeyi terk ettiği, üstelik 24.04.2026 tarihli ihtarnamesinde müvekkilden haksız yere ek para talep ederek tüm sözleşmesel taahhütlerinden kaçındığı, davalının bu kötüniyetli tutumu, yargılama süreci devam ederken malvarlığını elden çıkararak müvekkilin alacağını tahsil imkanını ortadan kaldırma tehlikesini açıkça ortaya koyduğu belirtilerek kararın kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir. Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen karara karşı talep eden vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. 2004 Sayılı İcra İflas Kanunu'nun (İİK) 257. maddesine göre rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir. Vadesi gelmemiş borçtan dolayı yalnız borçlunun muayyen yerleşim yeri yoksa, borçlu taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisi kaçmaya hazırlanır yahut kaçar ya da bu maksatla alacaklının haklarını ihlâl eden hileli işlemlerde bulunursa ihtiyati haciz istenebilir. İncelenen dosya kapsamı, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla ihtiyati haciz talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-İhtiyati haciz talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, 2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00 TL istinaf karar harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 3-İstinaf başvurusu nedeniyle yapılan yargılama giderlerinin ve ödediği istinaf başvuru harcının istinaf talep eden üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK.'nın 362/1.f maddesi gereğince KESİN olmak üzere 11/11/2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Başkan Üye Üye Katip

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2026/1145, K. 2026/1215, T. 13.10.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2026-1145-e-2026-1215-k-fa3ccba3a6f2