Yargıtay · Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2026/120 E. 2026/154 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu
- Esas No
- 2026/120
- Karar No
- 2026/154
- Karar Tarihi
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 8 ve 1. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Ek Karar Tarihleri : 20.01.2023, 04.01.2024 Sayısı : 272-210
Kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından sanık hakkında Kaman Asliye Ceza Mahkemesince verilen 31.05.2016 tarihli ve 272-210 sayılı mahkûmiyet ve müsadere hükümlerinin, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.02.2021 tarih ve 1243-1003 sayı ile onanmasına karar verilmiştir. Bilahare Kaman Cumhuriyet Başsavcılığının 26.08.2022 tarihli ve 2021/122 ilamat sayılı müzekkeresiyle 02.08.2022 tarihli, 31911 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı iptal kararı uyarınca, hükümlü hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen hapis cezasına ilişkin ilamın 01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresinde bulunduğu belirtilerek seri muhakeme usulüne göre işlem yapılıp yapılamayacağının değerlendirilmesi ve infazın durdurulup durdurulmayacağı hususunda bir karar verilmesi talep edilmiştir. Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin 31.08.2022 tarihli ek karar ile de hükümlü hakkında müsnet suçtan verilen hapis cezasına ilişkin ilamın infazı durdurularak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesi gereğince talepname düzenlenmesi için dosyanın gönderildiği Kaman Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.08.2023 tarih ve 1975-527 sayı ile hükümlü hakkında müsnet suç yönünden seri muhakeme usulünün uygulanamayacağı gerekçesi ile kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Bu karar sonrasında Kaman Asliye Ceza Mahkemesince 04.01.2024 tarihli ve 272-210 sayılı ek kararla, hükümlü hakkında seri muhakeme usulünün uygulanmadığından 31.05.2016 tarihli ve 272-210 sayılı ilam ile müsnet suçtan verilen cezaların infazının aynen devamına karar verilmiştir. Diğer taraftan, Kaman Cumhuriyet Başsavcılığı Emanet Memurluğunun 20.01.2023 tarihli, 2015/48 sayılı yazısıyla; Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/272 esas sayılı dosyasında verilen müsadere hükmünde adli emanet numarasının 2015/448 olarak yazıldığı, doğru emanet numarasının 2015/48 olduğu belirtilerek, müsadere işlemlerine esas olmak üzere anılan maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiş olup Kaman Asliye Ceza Mahkemesince 20.01.2023 tarihli ve 272-210 sayılı ek kararla, bu hususun maddi hata niteliğinde bulunduğu belirtilerek adli emanetin 2015/48 sırasında kayıtlı suç eşyasının TCK’nın 54. maddesi gereğince müsaderesine, kararın yalnızca maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin olması nedeniyle taraflara tebliğine yer olmadığına kesin olarak hükmedilmiştir. Hükümlü müdafinin, 04.01.2024 tarihli ek karara yönelik ancak 20.01.2023 tarihli ek karar yönünden de inceleme istemi içerir temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesince 20.01.2025 tarih ve 20727-516 sayı ile ek tebliğname düzenlenmesi için dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmiştir. Bu karar doğrultusunda düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2025 tarihli ve 51334 sayılı ek tebliğnamesi üzerine; Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 02.06.2025 tarihli, 2220-4415 sayılı ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.10.2015 tarihli, 4312-7578 sayılı kararları ile oluşan iş bölümü nedeniyle görev uyuşmazlığının 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 17/3. maddesi gereğince kesin olarak karara bağlanması için dava dosyası Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu huzuruna gönderilmiş olmakla iddianame, gerekçeli karar ve Dairelerin görevsizlik gerekçeleri okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.02.2024 tarihinde yürürlüğe giren ve 03.06.2024 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının birinci maddesinde; "Bu iş bölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup temyiz incelemesi bu iş bölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır." denildikten sonra, üçüncü maddesinde; "Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hâllerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır." dördüncü maddesinde; "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde mecut hâlleriyle ilgili daire/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay'a gelmesi hâlinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." hükmüne yer verilmiştir. 2024/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır. İncelemeye konu dosyada, 04.01.2024 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin önce Yargıtay 8. Ceza Dairesince incelenerek 20.01.2025 tarih ve 20727-516 sayı ile ek tebliğname düzenlenmek üzere tevdi kararı verildiği anlaşıldığından, tevdi kararı doğrultusunda yapılacak yeniden inceleme görevi de 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı iş bölümü uyarınca Yargıtay 8. Ceza Dairesine aittir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.06.2025 tarihli ve 2220-4415 sayılı görevsizlik kararı kaldırılarak dosyanın anılan Daireye GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.