Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/697 E. 2026/2911 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/3649 E., 2025/1625 K. DAVA TARİHİ : 01.11.2019 İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 27. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/29 E., 2021/450 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 03.10.2014-18.06.2019 tarihleri arasında davalı işverenlikte tır şoförü olarak net 3.750,00 TL ücret ile çalıştığını, haftanın 7 günü 06.00-24.00 saatleri arasında çalışma yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, işveren tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeksizin işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 30.05.2014 - 18.06.2019 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde en son net 3.750,00 TL, brüt 5.245,42 TL ücret ile çalıştığı, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğine ilişkin belge sunulmadığı, davacının çalışması karşılığı 42 günlük yıllık ücretli izne hak kazandığı, tanık beyanları doğrultusunda fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapıldığının tespit edildiği bu alacaklara %30 oranında indirim uygulandığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Hukuka aykırı bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, 2. Tanıkların davacı ile menfaat birliği içinde olduğunu ve beyanlarının hükme esas alınamayacağını, 3. Davacının iş sözleşmesinin istifa ile sona erdiğini, istifa eden işçinin kıdem tazminatı hakkı olmadığını, 4. Fazla çalışma alacağına ilişkin kabulün hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, 5. Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının ispatı ve hesabına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.